Waarom Tom Hardy (49) krachttraining verruilt voor Braziliaans jiujitsu

Tom Hardy heeft voor zijn filmrollen zijn lichaam meer dan eenmaal flink moeten aanpassen. Voor Bronson en The Dark Knight Rises bouwde hij veel spiermassa op, terwijl hij voor Warrior juist een gespierd en atletisch vechterslichaam ontwikkelde.

Inmiddels is de Britse acteur 49 en ligt zijn trainingsfocus ergens anders: op Braziliaans jiujitsu. Hardy kwam voor het eerst met de vechtsport in aanraking tijdens de voorbereiding op Warrior in 2011. In de jaren daarna is hij jiujitsu steeds serieuzer gaan beoefenen. Begin 2026 kreeg hij zijn bruine band en inmiddels doet hij ook mee aan wedstrijden.

Tom DeBlass, die Hardy regelmatig technieken en trainingsbeelden uitwisselt, is onder de indruk van zijn toewijding. Volgens DeBlass neemt Hardy het trainen en leren van jiujitsu net zo serieus als de beste sporters die hij kent. Hij verwacht bovendien dat Hardy niet lang alleen maar bruinebandhouder zal blijven. Wanneer Hardy aan het werk is, blijft er weinig tijd over voor training. In een interview met Esquire vertelde hij in 2025 dat hij dan soms alleen op zondag kan trainen. Heeft hij meer vrije tijd, dan staat hij naar eigen zeggen tot vijf dagen per week op de mat.

Waarom jiujitsu zo goed bij Hardy past

Voor Hardy draait jiujitsu om meer dan alleen fit worden. Hij noemt de gemeenschap, de techniek en het vermogen van de sport om je iets over jezelf te leren als belangrijke redenen waarom hij ermee doorgaat.

Bij Braziliaans jiujitsu probeer je je tegenstander technisch te controleren en uiteindelijk tot een overgave te dwingen. Dat kan bijvoorbeeld door een arm of been te isoleren en druk op een gewricht te zetten, of door een wurging uit te voeren. Volgens Hardy zit er ook een mentale les in: zodra een techniek goed is uitgevoerd en je tegenstander moet opgeven, heeft verder doorgaan weinig zin. Dan neemt vooral je ego het over.

Dat past bij een sport waarin techniek minstens zo belangrijk is als brute kracht. Je moet voortdurend reageren op wat je trainingspartner doet, terwijl je tegelijkertijd probeert je eigen positie te verbeteren.

Sterk worden zonder alleen gewichten te tillen

Jiujitsu is natuurlijk geen rustige manier om fit te blijven. Tijdens een sparronde van vijf tot tien minuten gebruik je vrijwel je hele lichaam. Je armen, rug, romp en benen moeten voortdurend kracht leveren terwijl je probeert te controleren, te ontsnappen of een positie vast te houden.

Daarmee train je niet alleen kracht en spieruithoudingsvermogen, maar ook je conditie. Je lichaam moet herhaaldelijk intensieve inspanningen leveren en daarna weer herstellen. Het resultaat is een trainingsvorm waarin kracht, uithoudingsvermogen, coördinatie en techniek voortdurend door elkaar lopen.

Dat maakt BJJ anders dan een traditionele krachttraining. Met gewichten kun je heel gericht werken aan bijvoorbeeld je borst, benen of schouders. Op de mat bepaalt je tegenstander wat er vervolgens gebeurt en moet je lichaam zich daar direct op aanpassen.

Dat betekent overigens niet dat jiujitsu een blessurevrije vervanger is voor krachttraining. Integendeel: de sport belast onder meer knieën, rug, schouders en heupen behoorlijk. Voor Hardy is de keuze voor jiujitsu dan ook niet simpelweg een kwestie van zijn lichaam minder belasten. Hij heeft in de loop der jaren zelf te maken gekregen met verschillende blessures en operaties en vertelde daar openlijk over in Esquire.

Hij heeft inmiddels twee knieoperaties achter de rug, een hernia in zijn rug gehad en last van ischias. Ook noemde hij onder meer fasciitis plantaris en een verrekte heuppees. Juist daarom is het belangrijk om zijn trainingskeuze niet te vertalen naar een algemene regel: BJJ is niet per definitie een vriendelijker alternatief voor krachttraining.

Het sociale voordeel van trainen op de mat

Er is nog een verschil met trainen in de sportschool: bij jiujitsu heb je elkaar nodig. Je leert technieken samen, oefent met verschillende trainingspartners en moet elkaar tijdens het sparren voortdurend vertrouwen.

Veertienvoudig wereldkampioen Roger Gracie ziet daarin een van de grote voordelen van de sport. Volgens hem ontstaan er juist door die samenwerking vaak hechte vriendschappen. Je probeert elkaar technisch gezien te verslaan, maar doet dat binnen een omgeving waarin je elkaar nodig hebt om beter te worden.

Voor Hardy begon jiujitsu ooit als voorbereiding op een filmrol. Inmiddels is het uitgegroeid tot een vaste vorm van training waarin hij niet alleen zijn fysieke vaardigheden blijft uitdagen, maar ook techniek en discipline kan blijven ontwikkelen.

Op zijn 49e hoeft hij dus niet meer uitsluitend in de sportschool te staan om sterk te blijven. Op de mat krijgt hij een heel andere uitdaging: sterker, fitter en technisch beter worden terwijl iemand tegenover hem voortdurend probeert precies hetzelfde te doen.

Dit artikel werd eerder gepubliceerd door Men’s Health UK

Volg je Men's Health al op Google Discover?
Mis nooit meer een artikel over training, voeding of gezondheid in Google Discover. Volg Men's Health via deze link en klik op 'Volgen op Google'.