Column Bryan: 'De gym is een absurde plek'
Tom Cornelissen

Bryan Wolters (37) heeft een master in Bewegingswetenschappen, leidt personal trainers op en heeft een deadlift van 330 kilo op z’n naam staan. In deze column deelt hij zijn visie op en expertise over fitness en gezondheid.
De gym is een absurde plek
Eens in de zoveel tijd als ik de gym binnenloop, realiseer ik me plotseling hoe absurd die plek eigenlijk is. Dan kijk ik om me heen en zie ik geen sporters, maar een kudde negentiende-eeuwse arbeiders die maar wat tillen, duwen en trekken. In plaats van dat ze als echte arbeiders ook iets maken, produceren ze niets. Als personal trainer grap ik daarom weleens dat ik mijn klanten net zo goed echt in een werkplaats kan laten zagen en sjouwen. Dan kan ik die kast of tafel daarna ook nog doorverkopen.
Gemaakt om te bewegen
De crux is natuurlijk dat de moderne mens dit soort kunstmatige arbeid nodig heeft om goed te kunnen functioneren. Ons lichaam is geëvolueerd met dagelijkse beweging als fundament. Niet alleen voelen we ons beter als we ons lijf gebruiken, ook allerlei lichamelijke processen draaien beter. Denk aan je immuunsysteem, je energieniveau of het reguleren van honger. Het lijkt bijna alsof ons lichaam niet zo goed weet wat het met zichzelf aan moet als we níet bewegen.
Het is alsof ons lichaam niet zo goed weet wat het met zichzelf aan moet als we níet bewegen
En daar wringt het. Het moderne leven vraagt opvallend weinig beweging. Grote kans dat je ’s ochtends in de auto stapt, de dag zittend doorbrengt en ’s avonds op de bank ploft. En morgen weer. Dat ene uurtje kunstmatig duwen, trekken en tillen krijgt dan ineens een enorme betekenis. De gym biedt een manier om een fysieke werkdag in geconcentreerde vorm na te bootsen.
We lopen duizenden jaren achter
Recreatieve sport is daarom geen luxe, maar noodzaak. Het probleem is alleen dat ons lichaam evolutionair gezien duizenden jaren achterloopt op onze leefstijl. We zijn nog steeds uitgerust met instincten die passen bij de schaarste van vijftienduizend jaar geleden, toen je niet op elke straathoek een reep chocola kon kopen. Elke extra stap koste energie waarvoor je weer extra eten nodig had. Lui zijn was efficiënt. Dat maakt het vandaag de dag behoorlijk lastig om een sportritme vol te houden.
Kies je motivator
Omarm dus het ‘absurde’ van de gym en geef het zo veel mogelijk betekenis. Zolang het maar iets oplevert op korte termijn. Jezelf pushen om drie keer per week te trainen omdat dat je over twintig jaar een lagere kans op een hartaanval geeft, is te vaag en te ver weg. Dat houdt niemand vol. De beloning moet sneller komen. In teamsporten zit die vaak in spel of gezelligheid. In de gym creëer je die zelf. Een kilo meer tillen dan vorige week. Een herhaling extra. Of toewerken naar een toffe nieuwe skill, zoals een muscle up. Zien dat je ergens beter in wordt, is een sterke motivator.
Je hoeft niet per se naar de zielloze zweetschuur om de hoek
Ook de plek telt. Je hoeft niet per se naar de zielloze zweetschuur om de hoek. Soms loont het om iets verder te fietsen voor een plek met meer energie en gemeenschap. En ja, je zult je dan nog steeds af en toe afvragen wat je daar in vredesnaam staat te doen. Maar als de beloning groot genoeg is, blijf je toch terugkomen.
Deze column verscheen als eerst in Men's Health-magazine. Alle Men's Health-content als eerste lezen? Sluit een abonnement af.
Meer van Men's Health? Volg ons ook op Facebook en Instagram.











