Waarom je te dik bent? ‘De roltrap en de lift worden onze ondergang’

Te dik zijn is je eigen schuld. Niet altijd door hoe het komt – opvoeding, cultuur, economie en psychologie spelen een rol – maar wat doe jij ertegen?

Op vliegvelden, treinstations, in winkelcentra en hotels. Vooral wanneer het druk is zie je overal dezelfde rij: voor de roltrap. Daarnaast staat een volledig lege, doodgewone trap. Te schoon, te leeg. Waarom neemt niemand meer de trap?

Dik zijn is lui zijn

Ik woon zelf in een appartement op 1 hoog. Zo’n 20 treden moet je lopen om bij mijn deur te komen. Ik heb pakketbezorgers gezien die de lift nemen. Of mensen in een hotel die voor de lift staan. Waar moet je heen? ‘Eerst etage.’ Toevallig zijn deze mensen nooit fit.

Maar klagen kunnen ze wel. Eten is te lekker, sporten is te saai, het is de schuld van allesbehalve henzelf. Het lichaam is letterlijk ontworpen om te bewegen, maar wanneer we een trap op moeten dan kiezen we altijd voor de makkelijke weg.

‘Maar, als ik de trap op loop ben ik buiten adem.’ Ja, omdat je niet genoeg traploopt. Echt, de roltrap en de lift belichamen de teloorgang van onze samenleving. En heus niet omdat die twee verdiepingen traplopen je slank gaan maken. Het is een mentaliteitsprobleem.

Gemakzucht over inzet

Wie de trap links laat liggen, zegt een hoop over zichzelf. Deze mensen doen niet de extra herhaling in de gym, ze stoppen te vroeg en starten te laat tijdens hun groepsles-setjes. Ze gaan niet wandelen, maar op de bank zitten. Ze houden hun calorietekort niet vol, want 'honger hebben is niet fijn'. Waar ze ook zijn, de makkelijkste oplossing is hun optie.

Maar, ze proberen wel overweldigende dingen als een crashdieet, als urenlange cardiotrainingen in de hoop dat het ze slank maakt. Het zijn echter niet de grote zaken die je winst opleveren, het zit ‘m in de kleine dingen.

De wandeling, of zelfs tientallen stappen waarvan jij zegt: ‘Die gaan het verschil niet maken.’ Dat doen ze wel. Als je elke dag op een treinstation komt, en elke keer de trap neemt, dan telt dat nogal op.

En soms moet je gewoon even doen wat minder leuk, fijn of comfortabel is. Weet je wat lekker is? De blikken die je krijgt als je wél de trap neemt. ‘Ah, zeker zo’n fitboy.’ Inderdaad, eentje die niet klaagt dat ‘ie te dik is, maar er iets aan doet wanneer mijn spiegelbeeld me niet aanstaat.

In plaats van bedenken hoe vaak je moet sporten, of hoe weinig je moet eten, begin maar eens met je luie gewoontes afleren, in plaats van actieve gewoontes aanleren. Ga lopend naar het dorp in plaats van met de auto, en in godsnaam: neem gewoon de trap.

Beroof jezelf niet van je gezondheid

Roltrappen en liften zijn voor mensen die het nodig hebben. Die de trap niet kunnen nemen. Als je daar wel toe in staat bent, dan beroof je jezelf van je gezondheid. Niet alleen van je lijf, maar vooral van je brein.

Want iedere keer dat je de trap overslaat, bevestig je aan je brein. Dit is fijn, lekker. De trap is kut. Tot dat zo diep in je zit dat je nooit meer zal veranderen. Want alles wat buiten het comfort treedt van de roltrap, sla je liever over.

Was getekend: iemand die ook dacht dat hij niks kon doen aan zijn overgewicht en uiteindelijk 30 kg afviel (en iemand die áltijd de trap neemt).