Waarom iedere 90’s man een ‘Belieber’ moet zijn

Als kind kon je hem niet uitstaan. Nu moet je van hem houden. Dit is evengoed een verhaal over hoe ik Justin Bieber fan werd, als over hoe ik een volwassen man werd.

In 2009 ging er een schokgolf over de schoolpleinen. Precies 7 maanden lang hoorde ja ‘One Time’ van ene Justin Bieber, vooral vanuit de meidenkringen. Een aardverschuiving die op 18 januari nog eens vermenigvuldigde: ‘Baby, baby, baby, oh.’

Er bestond vrijwel geen meid die niet histerisch werd van zijn perfecte stem, perfecte haar en perfecte lach. ‘Bieber fever’, noemde de pers deze pandemie van perfectie. Als tienerjongen kon je dus maar één mening hebben over deze hoog zingende vrouwenmagneet: ‘Gay.’

Voor anderen

Jezelf bewijzen als ‘cool’ was zeker 65 procent je afkeer laten blijken van Biebs. Wat je daar echt van vond, óf het überhaupt maar in je opkwam er iets van te vinden, was niet belangrijk. Waarschijnlijk was ook dat ‘gay’.

Net zoals de liefdesliedjes van Bieber, schreef jij jouw verhaal voor ‘de ander’. Je identiteit afgestemd op wat anderen van je vragen, zoals platenlabels niet geïnteresseerd waren in wie Justin nu eigenlijk was. Het belangrijkst was wat anderen van hem vonden.

Reflectie en eenzaamheid

Na een explosief succes brengt Bieber zichzelf steeds vaker in verlegenheid. Autocrashes, uit de hand gelopen feestjes, verkeerde personen. Zie je wel, niks goeds aan die gozer. Hij gedraagt zich als een kind die alleen thuis is met veel te veel geld – oh,wacht…

Het brengt een verschuiving in zijn muziek. Justin gaat door een identiteitscrisis. Hij kan zich niet meer voordoen als iemand anders, zoals hij vroeger deed. Zich voordoen als mensen van hem willen. Al die vrienden die hij had, bleken nep.

In zijn nummer Lonely drukt hij zich uit:

Bieber loopt niet weg voor de fouten die hij maakte, maar scheidt zich tegelijk af van de persoon die hij was.

Hij boekt grote successen met nummers als Love Yourself – zij het geschreven door Ed Sheeran – Holy en Hold on. In die laatste beschrijft hij zichzelf als ‘the one who says ‘we all make mistakes’' en dat hij weet hoe het voelt 'to be the one who loses the way'.

In deze periode ging ik zelf ook door een existentiële crisis. Geen raakvlakken meer met wie ik was op de middelbare school. Ook ik kwam erachter te veel geleefd te hebben voor anderen. Zo kwam ik er laat achter mijn liefde voor schrijven jarenlang te hebben weggestopt.

Ondanks dat er nu andere muziek klonk, en ik eindelijk een idee kreeg wat ik met mijn leven aan moest, moest ik mezelf tegelijk opnieuw uitvinden. Een proces waar misschien meer mannen mee te maken krijgen rond hun twintigste.

Authenticiteit en karakter

De recentste jaren van Justin Bieber staan voor mij symbool voor het worden van een man. Ik laat even de rondgaande horrorverhalen omtrent P. Diddy achterwege, omdat we daar het fijne niet van weten – laten we hopen dat het ergste niet waar is.

Justin, de ontastbare popster, is een mens. Hij erkent zijn fouten, stelt zich kwetsbaar op over zijn depressie en laat zien wat hij echt is. Een man, een vader. Wanneer de pers hem in 2025 voor de zoveelste keer lastigvalt, breekt hij. Het leidt tot de inmiddels beroemde zin:

Met de nodige zelfspot heeft Bieber dit geluidsfragment uitgebracht als track op zijn nieuwe album SWAG, dat in 2025 – later ook SWAG II – verscheen.

Met die nieuwe albums herinnert Justin Bieber ons weer aan het talent dat ooit ontdekt werd. De jongen die al drumritme had op zijn tweede. Ook dit fragment heeft hij op zijn album omgezet tot een beat, voor het nummer DADZ LOVE. Het is niet meer leven voor anderen, maar het vormen van een authentieke 'ik'.

En ook de jongen – of man, inmiddels – met een prachtige stem, gevoel voor toon en de kwetsbaarheid om zijn verleden om te zetten tot mooie muziek. Op de SWAG albums spreekt vernieuwd zelfvertrouwen. Veel minder een zoektocht, veel meer iets dat gevonden is.

Ofwel: een jonge man die fouten maakte als kind, zichzelf met pijn en moeite terugvond als jongvolwassene, en intussen steeds meer floreert als de man die hij het liefst wil zijn. Zij het beschadigd. Ik denk dat, ondanks zijn giga-status, we ons wat dat betreft allemaal wel een beetje kunnen herkennen in Justin Bieber.

Mijn favoriete nummers op zijn nieuwe album zijn DAISIES en SPEED DEMON. In die laatste klinken steeds Michael Jackson-achtige ohs, ahs, en oehs. Zou Bieber zich toch nog kunnen ontpoppen tot de nieuwe King of Pop? Net zoals jij de beste versie van jezelf gaat worden? Ik ben een Belieber.

Meer van Men's Health? Volg ons ook op Facebook en Instagram.