‘Voorheen wilde ik vooral gespierd zijn, nu focus ik op langetermijndoelen'

David Meeusen (24) kan niet zonder sport. Totdat een darmziekte alles op zijn kop zet. De ziekte van Crohn was zijn Goliath. Gelukkig heet hij David.

Tekst: Jessica Anthonio
Beeld: Stef Nagel

‘Ik ben altijd een energiek en druk ventje geweest. Sommige docenten konden dat niet waarderen. De juf van groep 1 op de basisschool zei zelfs: ‘Het wordt helemaal niks met dat ventje!’ Maar dat drukke karakter bracht me juist veel. In de pauzes was ik altijd aan het skateboarden, voetballen en rondrennen. Ook na school was ik altijd buiten, sporten was alles voor mij. Van mijn 8e tot mijn 16e zat ik bij de zeeverkenners, een soort scouting maar dan op het water. Ze hebben positief bijgedragen aan mijn opvoeding, en er was een hiërarchie en structuur die goed voor mij werkte. Daarnaast zat ik op judo en zo begon mijn liefde voor vechtsport. Op mijn 14e brak ik mijn voet met skaten. Tot tweemaal toe. Ik raakte daardoor een beetje in de put en spendeerde veel tijd aan gamen, want ik kon niet meer sporten en dat deed ik het allerliefst.’

Fitness

‘Omdat ik veel thuiszat, begon ik met fitness. Online was het best een hype. Ik wilde ook mooie spiertjes voor de dames, haha, dat vond ik toen gewoon heel cool. Ik deed altijd al veel push-ups, ook bij judo, en liet dan heel trots mijn dunne armpjes aan mijn familie zien. Hun enthousiasme werkte motiverend om verder te gaan met krachttraining. In het begin was het wat amateuristisch; ik deed gewoon online setjes na van een bodybuilder in de hoop dat ik ook zo groot zou worden. Dat werkt natuurlijk niet op die manier. Ik was pas 14 hè, dus ik hield ook van lekker snoepen en had nog niet veel verstand van voeding. Maar ik ben er wel altijd mee verder gegaan en mij er steeds serieuzer in gaan verdiepen.’

Van 63 naar 83 kilo

Wat begon als trainen uit interesse groeide op mijn 18e uit tot een passie voor krachttraining en powerliften. Ik bouwde 20 kilo spiermassa op en haalde PR’s van 170 kg squat en 220 kg deadlift. Tegelijkertijd startte ik een eigen onderneming in fotografie, naast mijn opleiding tot gymleraar. Ik werkte nachten door om klanten tevreden te stellen en bewees daarmee dat ik, ondanks slechte cijfers op de middelbare school, toch succes kon behalen. Inmiddels run ik een bedrijf dat content en video’s maakt voor YouTube, samen met een klein team. De coachingskills uit mijn studie komen daarbij dagelijks van pas.

Vakantieramp

Op Instagram raakte ik gefascineerd door muay thai en besloot ik met vrienden naar Thailand te gaan voor een training van twee weken. Halverwege kreeg ik hevige buikpijn, die na terugkomst in Nederland aanhield. De huisarts zei dat het vanzelf zou overgaan, maar tijdens een vakantie in Italië ging het mis: ik belandde in het ziekenhuis met een buikvliesontsteking. Er werd een stuk dunne en dikke darm verwijderd. Terug in Nederland kreeg ik de diagnose ziekte van Crohn. Omdat ik weinig uitleg kreeg, ging ik zelf op onderzoek uit. Via een therapeut volg ik nu een orthomoleculair darmdieet met vooral onbewerkt voedsel. Sindsdien heb ik nauwelijks klachten meer. In april volgt een controle, maar dankzij voeding voel ik me nu veel beter en heb ik vertrouwen in de toekomst.

© Stef Nagel

Bewustwording

‘Na die operatie werd voor mij alles anders. Ik begon meer stil te staan bij wat echt belangrijk is. Mijn familie en vriendin zijn mijn kern geworden. Vroeger kon ik me nog weleens druk maken om status of materialistische dingen, maar dat boeit me niet zo meer. Het gaat nu om de mensen om mij heen, om mijn gezondheid en om het vinden van een gezonde balans in mijn leven. Crohn heeft me ook geleerd om nee te zeggen. Dat vind ik ergens wel fijn. Vroeger wilde ik overal ja op zeggen, alles meemaken en niemand teleurstellen. Nu zeg ik makkelijker nee, zowel privé als in werk, want mijn gezondheid is het belangrijkst. Ik weet nu beter waar ik mijn focus op moet leggen en welke opdrachten het beste passen bij mijn bedrijf en bij mij. Ook mijn eetdiscipline is nu goed. Ik wilde altijd al goed bezig zijn met voeding, maar toch slipte er dan weleens wat ongezonds doorheen. Nu, met dit dieet, heb ik een stok achter de deur. Het brengt ook structuur en regelmaat in mijn dagelijks leven. Dat is voor zo’n drukke jongen als ik heel fijn.’

Boerenfysiek

‘Voorheen wilde ik vooral groot en gespierd zijn, maar nu focus ik op lange termijnsport en gezondheid. Skills zoals boksen blijven altijd in je systeem. Het is niet alleen gericht op spieren, maar ook op techniek. Stel dat er iets gebeurt, dan raak je minder snel alles kwijt. Mijn aanpak is nu gericht op balans. Ik richt me op vechtsport en een boerenfysiek: sterke voorarmen, een dikke nek en een solide basis. Fit zijn zorgt ervoor dat je sneller herstelt van tegenslagen. Crohn dwingt me om soms even gas terug te nemen. Als ik dat niet had gehad, had ik waarschijnlijk alleen maar doorgewerkt. Vorig jaar had ik een periode dat ik té overwerkt was en té veel deed. Ik ervoer op een gegeven moment lichte paniekklachten: snelle ademhaling, niet goed tegen kleine ruimtes kunnen. Gelukkig had ik een coach die dat een beetje kon relativeren voor me. Het was gewoon mijn lichaam dat zei: je doet te veel. Ik let er nu veel beter op.’

This too shall pass

Mijn ziekte heeft me lessen gegeven voor het leven. Het afgelopen jaar was zwaar, maar het heeft me sterker gemaakt. Ik blijf krachttrainen, maar mijn focus ligt nu op wat ik écht belangrijk vind. Uiteindelijk wil ik niet alleen fysiek, maar ook mentaal duurzaam sterk zijn. Ook het geloof heeft hierin een troostende rol gespeeld. Normaal had ik er niet zoveel mee, maar de periode na de operatie had ik een houvast nodig. Het hielp. Ik kijk nu anders naar het leven. Vroeger wilde ik alleen maar knallen. Nu weet ik dat balans belangrijker is dan perfectie. Crohn heeft me gedwongen stil te staan bij wat er écht toe doet. Voor mij is dat op nummer één mijn familie, dan fysieke en mentale balans en dan mijn passie voor mijn werk. In die volgorde. Mijn ziekte zal altijd een uitdaging blijven, maar ook een reminder om bewust te leven. Dat neemt niet weg dat ik het altijd het beste uit mezelf probeer te halen. Ook dat ik me niet neerleg bij mijn beperkingen en liever denk in mogelijkheden. Ik wil anderen laten zien dat je, zelfs met tegenslagen, een positief en krachtig leven kunt leiden. This too shall pass. Donkere tijden gaan voorbij, dus houd vol, maar leuke tijden gaan ook voorbij, dus geniet.’