Polestar 4 review: prestaties en actieradius getest

Van krachtpatsers tot atletische designs: in deze nieuwe rubriek eren we sportieve auto’s zoals we dat ook doen met onze atleten. De aftrap is voor de Polestar 4.

Eerste indruk: design en power

Met de Polestar-serie zet het merk vol in op de elektrische performance-markt. Dat doen de Zweden – zoals je van ze verwacht – in ingetogen, minimalistische stijl. De Polestar 4 is niet de duurste auto in de line-up (dat is de Polestar 3), maar wél de opvallendste. Dat zit ’m vooral in het design, ergens tussen sportief en zakelijk in. Ook ontbreekt een achterruit en zit er een belachelijke hoeveelheid spierkracht onder de motorkap. Met de Dual Motor Performance-editie beschik je over 544 pk.

Om de Polestar echt te ervaren, leek het ons een tof idee om een grand tour te maken naar zijn thuisland: Zweden. Eerst over de indrukwekkende Øresundbrug tussen Denemarken en Zweden, bekend van hitserie The Bridge. Daarna via Malmö richting het gehucht Örod, midden in de bossen van Skåne. Als afsluiter stond een bezoek aan het Polestar-hoofdkantoor in Göteborg gepland. Een sneeuwstorm die al in Denemarken begon, gooide helaas roet in het eten. Door het dikke pak sneeuw op de Zweedse binnenwegen kwamen we niet verder dan Örod. Geen straf, overigens: het besneeuwde landschap bleek een perfect decor voor een fotoserie.

Lange afstand: laden en realiteit

De sneeuwstorm was niet de enige uitdaging onderweg. Ook het laden blijkt op zulke afstanden complexer dan verwacht. Bij een krachtige laadpaal kun je in ongeveer dertig minuten tot tachtig procent opladen, maar bij een route van bijna duizend kilometer betekent dat al snel vier laadstops – als je nog met een beetje reststroom wilt aankomen. Twee uur extra boven op een rijtijd van elf uur is pittig. Zeker als niet elke laadpaal even goed meewerkt. Daar komt bij dat je die 544 pk nauwelijks kunt aanspreken: meer gas betekent simpelweg eerder én langer aan de paal. Dat ongemak compenseert de Polestar grotendeels met zijn rust. De auto is stil, ligt zwaar en stabiel op de weg en is mokersnel als het nodig is.

© Leroy van den Berg

© Leroy van den Berg

© Leroy van den Berg

Over smaak valt niet te twisten, maar als ik dan toch iets mag zeggen: ik vind ’m prachtig. Zowel vanbinnen als vanbuiten. Het ontbreken van een achterruit geeft de auto een sportief karakter en is aan de binnenkant opgelost met een scherm in de achteruitkijkspiegel. Bij het stoplicht zie je daardoor haarscherp hoe de bestuurder achter je in z’n neus zit te peuteren. Het went. Minder handig: er zit geen verwarming rond de camera. Met enige regelmaat keek ik tegen een vastgevroren sneeuwvlok aan. Juist de Zweden hadden moeten weten hoe hardnekkig zo’n ding kan zijn.

Rijden: comfort vs performance

Wat de Polestar 4 vooral sterk maakt, is dat het duale karakter – sportief én zakelijk – ook duidelijk terugkomt in het rijgedrag. Rustig door de file cruisen terwijl je alvast nadenkt over het avondeten? Comfortstand aan, cruise control erop en lane assist doet de rest. Toe aan een natuurlijke testosteronpiek voor je komende sportsessie? Zet ’m in sportmodus en je laat (volledig elektrisch!) alles met getunede uitlaten moeiteloos achter je.

Polestar 4 in cijfers

Dit artikel verscheen als eerst in Men's Health Magazine. Alle Men's Health-content als eerste lezen? Sluit een abonnement af.

Volg Men's Health ook op Facebook en Instagram.