Artiest sor over slaapproblemen: 'vaak slaap ik pas om 7 uur 's ochtends'

Artiest sor dropte afgelopen weekend (9 januari) zijn nieuwste album INSOMNIA. Een project dat voortkwam uit zijn slapeloosheid, dat gaat over hoe leuk de nacht is.

Rosario Mussendijk aka sor werd bekend bij het grote publiek door zijn optreden in Wie is de Mol? en als winnaar van Maestro. Zijn nieuwste album INSOMNIA komt voort uit een probleem waar sor na een vervelende situatie in zijn privésfeer vaak last van heeft: slapeloosheid. Naast slapeloosheid kampt sor ook met ernstig gehoorverlies dat grote invloed heeft op zijn manier van componeren, produceren en optreden.

Men's Health sprak de jonge artiest over mentale struggles, community en het ombuigen van negativiteit door middel van muziek. Daarnaast vragen we hem naar zijn bijzondere aanpak bij het produceren van INSOMNIA: hij stelde het album samen met zijn publiek door met demo's op te treden bij Trial & Error-shows.

sor, wanneer realiseerde je dat je iets met die slapeloosheid kon doen?

‘Nadat ik weer een hele nacht niet kon slapen besloot ik twee uur voordat ik wakker moest worden m’n bed uit te gaan: ik ga gewoon douchen, m’n bed uit, de hond uitlaten en op pad. Iets doen. Toen realiseerde ik me: ik had de rest van de tijd dat ik wakker lag óók op z’n manier nuttig kunnen maken. Vanaf dat moment dook ik ’s nachts als ik niet kon slapen de studio in.’

Hoe ziet zo’n nacht van jou er dan uit?

‘Meestal begin ik rond een uur of tien in de studio met de mensen die met me mee willen. Dat is vaak minder dan de helft van de mensen die ik check. Dan zijn we daar samen tot vijf uur ’s ochtend en werk ik zelf nog door tot zeven.’

Ben je nu nog vaak slapeloos?

‘Dat komt echt met vlagen, man. De laatste twee maanden viel ik wat eerder in slaap, maar de week voor m’n album uitkwam lukte het ineens niet meer. Het is echt afhankelijk van hoeveel hooi er op m’n vork zit. Hoe meer hooi, hoe slechter ik slaap.'

En nu draai je het om door die slapeloze tijd nuttig te besteden: hoe bewaak je de grens tussen gebruik maken van je slaapproblemen en je gezondheid?

‘Ik slaap onregelmatig en op rare momenten nu, maar ik probeer wel minstens zes of zeven uur slaap te pakken in totaal. Voor mij is laat slapen niet per se slecht, maar weinig slapen wel. Nu blijf ik nog wel fit, al heb ik wel een heel ander ritme dan andere mensen.’

Voor je nieuwe album INSOMNIA gebruikte je die slapeloosheid als inspiratie, waar je eerder je struggles met gehoorverlies omboog naar iets positiefs. Is dat ombuigen van negatieve situaties met muziek iets wat je bewust doet?

‘Veel mensen schrijven over “de wereld”, toch. Vooral in Punk bijvoorbeeld, daar schrijven ze altijd over de maatschappij. Ik schrijf meestal meer over de dingen die om mij heen gebeuren. Waar ik aan denk en wat er gebeurt in mijn leven is meestal waar ik over schrijf, of ik het wil of niet. Daardoor heeft een album of muziekproject altijd te maken met wat er in mijn leven speelt. Ik kan ook niet liegen, dan zou het nep klinken. Hoe kan ik een blije pokkoe maken terwijl ik niet blij ben? Daarom gebeurt het steeds, maar het is geen doel op zichzelf.’

Wat vind je ervan dat veel mannen juist niet over hun struggles willen praten?

‘Niet goed, maar ik begrijp wel waarom het bij veel mannen zo is: dat is gewoon opvoeding. Als je van jongs af aan al hoort dat je niet mag huilen want je bent een man en dan later moet gaan vertellen waar je mee zit. Dat gaat niet gebeuren. Ik heb dat zelf gelukkig niet, mijn moeder heeft me altijd geleerd om gewoon te praten over wat er is. Maar ik snap 100% waar het vandaan komt.’

Hoe belangrijk is de sociale factor in het omgaan met mentale struggles?

‘Heel belangrijk. Als ik ergens mee zit hoort iedereen het van me. Ik kan niet liegen tegen m'n mensen dus ik zeg gewoon gelijk wat er speelt. Ik vind ook het gevoel van community heel belangrijk. Op m’n album hoor je vaak een stem die zegt: can’t sleep? You’re not alone. Oftewel: je bent niet de enige, je bent niet alleen.’

Dat community-gevoel kwam ook terug bij het maken van het album doordat je al snel nummers die onaf waren testte bij je fans. Was dat spannend?

‘Ja en nee. Het is wel een beetje spannend, maar ik wil juist graag nieuwe dingen laten zien. Ik ben enthousiast om te laten zien wat ik gemaakt heb en te merken of het werkt of niet. Maar je krijgt wel rauw en live kritiek en feedback. Je treedt op met iets wat je de nacht ervoor hebt gemaakt, waarvan je zelf de tekst nog niet eens uit je hoofd kent voor mensen die de tune ook nog niet kennen. Normaal ben je gewend dat de crowd luid meezingt en gek doet, maar als het nummer voor hen nog onbekend is, gaan ze vaker stilstaan en luisteren. Het werd de uitdaging om dat te omzeilen.’

Hoe deed je dat?

‘Door muziek te maken die zo voor zichzelf spreekt dat je lichaam vanzelf gaat bewegen. Je hebt geen keus: je krijgt die energie. Dat werkt bij een live publiek vaak anders dan je van tevoren verwacht. Favorieten waarvan ik dacht: hierbij gaat iedereen stuk, maar dat niemand in het publiek los ging. Hoe vet die tune ook was, losgaan was m’n doel. Dus die nummers gingen eraf. Bij andere nummers ging iedereen meteen gek, ook al hoorden ze het voor het eerst. Ik hoefde niet eens iets te zeggen en er ontstonden al mosh pits. Die nummers zijn samen het album geworden.’

Volg Men's Health ook op Facebook en Instagram.