Dit gebeurt tijdens de medische keuring van een profvoetballer

Een transfer lijkt vaak simpel: club betaalt, speler tekent, klaar. Maar achter die handtekening schuilt een spannend moment dat alles kan maken of breken: de medische keuring. Eén scan, één test, en een miljoenendeal kan opeens op losse schroeven staan.

Waarde voor en na het WK

Het WK-voetbal draait ogenschijnlijk vooral om nationale trots, maar voor spelers en clubs is het ook een etalage. Eén goede wedstrijd op het grootste podium ter wereld kan je carrière en marktwaarde in één klap veranderen. Op clubniveau speelt zich rond het WK een subtiel spel af. Clubs proberen nog snel toe te slaan vóór het toernooi, terwijl anderen hun talenten juist binnenboord houden in de hoop dat sterke WK-prestaties hun waarde opdrijven. Goede of slechte timing kan zo miljoenen verschil maken.

Transfers worden niet alleen bepaald door kwaliteit, maar net zo goed door risico en moment. Want achter elke mogelijke miljoenendeal zit een uitgebreide risicoberekening. Nog vóórdat een contract wordt getekend, en soms zelfs vóórdat transferexpert Fabrizio Romano zijn ‘here we go’ deelt op X, volgt een uitgebreide medische keuring in het ziekenhuis en trainingscentrum. Zo’n keuring kijkt niet alleen naar wat een speler kan brengen in de toekomst, maar ook naar wat zijn lichaam vertelt over het verleden. Zie het als een bouwkundige keuring van een huis: voordat je investeert wil je eerst zeker weten dat het nergens tocht, of alle kastdeurtjes het doen en of er geen tegels loszitten.

Hoe verloopt een medische keuring?

Een medische keuring is geen kort bezoek aan de fysio. Hoe groter de transfer, hoe uitgebreider het onderzoek. In de basis bestaat het uit drie onderdelen:

1. Controle van de medische voorgeschiedenis

De keuring begint met een gesprek tussen speler en clubarts. Blessures, operaties en hersteltrajecten worden onder de loep genomen. Zijn er terugkerende klachten bij zware belasting? Daarna volgt lichamelijk onderzoek: hoe beweegt een knie, hoe stabiel is een enkel, en is er verschil tussen links en rechts in kracht of mobiliteit van de heupen? Ook zaken als vetpercentage, spiermassa en longinhoud worden in kaart gebracht.

2. Basisgezondheid en scans

Daarna volgen vaak scans en testen, waaronder een hartonderzoek en inspanningstest. Bij topsporters kunnen kleine hartafwijkingen grote gevolgen hebben. Een inspanningstest laat zien hoe hart en longen reageren op maximale belasting. Soms worden ook bloedtesten en MRI-scans gedaan om oude blessures beter te beoordelen. Een slecht herstelde blessure die nu niet (meer) problematisch is, kan dit later wel worden.

3. Conditie, kracht en prestatie

Tot slot draait het om de vraag: hoe fit is de speler echt? Clubs meten dit met kracht- en conditietests. Bij de conditietest gaat het om maximale performance, zoals VO2-max en de lactaatdrempel. Op het gebied van prestaties komen versnellen en sprinten, springen en landen (op één of twee benen) en wendbaarheid aan bod.

Daarnaast volgen explosieve krachttests, zoals isokinetische metingen van de hamstrings en quadriceps: computergestuurde testen die spierkracht en uithoudingsvermogen van spiergroepen in kaart brengen. Artsen en fysio’s letten daarbij vooral op symmetrie in kracht. Balans tussen links en rechts en stabiele éénbenige controle wijzen op een lager blessurerisico.

Wat gebeurt er na de medische keuring?

Na alle tests en metingen blijft er een dik pakket aan gegevens over, maar zelden met een binair antwoord: ja of nee. Het komt zelden voor dat een speler een keuring niet haalt. Dat heeft te maken met de insteek ervan: niet zozeer het zoeken naar ‘verborgen gebreken’, maar het beoordelen of de speler voldoet aan het fysieke profiel dat de aankopende club verwacht. Het draait uiteindelijk om risicoanalyse. Is de fysieke staat van de speler goed genoeg om de transfersom te rechtvaardigen? En zo niet, hoeveel werk is er nodig om hem op het gewenste niveau te krijgen – en weegt dat op tegen de investering?

Als er tijdens de keuring onverwachte bevindingen zijn, kan dat invloed hebben op de transfervoorwaarden. Clubs en spelers gaan dan soms opnieuw in overleg. In de praktijk wordt daarbij regelmatig een bepaalde marge gehanteerd. Spelers met uitzonderlijke kwaliteiten kunnen, ondanks een minder ideale fysieke staat, toch interessant blijven voor clubs. Zeker als hun impact in de minuten dat ze wél fit zijn groter is dan die van vrijwel elke andere speler. In theorie kan het dus voorkomen dat een (licht) geblesseerde of niet volledig fitte speler toch door de medische keuring komt.

Dit artikel verscheen als eerst in Men's Health Magazine. Alle Men's Health-content als eerste lezen? Sluit een abonnement af.

Volg je Men's Health al op Google Discover? 
Mis nooit meer een artikel over training, voeding of gezondheid in Google Discover. Volg Men's Health via deze link en klik op 'Volgen op Google'.