Lex van Berkel: 'Ik werd zo angstig dat ik het leven niet meer zag zitten'
© Men's Health NL
Lex van Berkel (32), beter bekend als The Boy Next Door aka TBND, viert als dj, podiumbeest en producer grote successen. Maar dat daarachter een angst-, dwang- en persoonlijkheidsstoornis schuilgaat die snel verergert, weet niemand. Lex blijft stug doordraaien. In zijn pas verschenen boek ‘Doorgedraaid. Tussen wereldhit en psychiatrische kliniek’ deelt hij zijn verhaal.
Tekst: Lex van Berkel
‘Het gaat echt goed hè Lex?’, ‘Het is je zo gegund!’ en ‘Zó vet om jou te zien!’ Voor mij zijn dit veel gehoorde reacties op festivals, in de kroeg of op straat. Ik scoorde meer dan 400 miljoen streams, gouden en platina platen en een billboardcampagne op Times Square in New York. Ik zal je eerlijk zeggen: ik heb er geen seconde van genoten.
Jarenlang werkte ik keihard aan mijn jongensdroom van dj zijn, terwijl ik tegelijkertijd aan een steeds groter wordende, dwangmatige angst- en persoonlijkheidsstoornis leed. Ik zou toen alles hebben ingeleverd als ik maar één keer gewoon normaal de dag door kon komen. Zonder suïcidale gedachtes. En dat ik mij gewoon kon irriteren aan normale dingen zoals in de file staan, in plaats van de heftige klachten die ik had.
Je denkt nu waarschijnlijk: DJ, festivals… dit moet over drank en drugs gaan. Maar niets is minder waar. Ik ben waarschijnlijk de braafste jongen die je kent en maak geen gebruik van beide, desondanks was ik ruim tien jaar lang volledig naar de klote. Terwijl ik ’s middags voor 30.000 man stond te draaien, liep ik ’s avonds met mijn hondje langs het kanaal en bedacht ik hoe ik er een einde aan kon maken.
In 2018 begon ik met het opschrijven van mijn verhaal. Gewoon voor mezelf, om dingen van mij af te kunnen schrijven. Nu, meer dan zeven jaar later, heel veel therapieën, medicijnen en twee keer een interne kliniek (de eerste keer zeven maanden en de tweede keer drie maanden) verder, heb ik besloten om mijn verhaal te delen. Het engste project uit mijn leven met mijn diepste gedachtes, gevoelens en angsten.
Ik wil mensen vooral laten weten dat je nooit moet opgeven. Er is een stip aan de horizon, blijf vechten!
In mijn recent verschenen boek beschrijf ik hoe ik door toenemende angst- en dwangklachten steeds meer dingen moest gaan controleren. Ik was telkens bang dat er door mijn schuld iemand leed zou ondervinden. Ik reed nachtenlang over de snelweg terug om te checken of ik niet per ongeluk iemand had aangereden. Ik was bang dat ik was vreemdgegaan zonder het te weten, dus stalkte ik mijn vriendin met duizend vragen of ging ik terug naar de club waar ik had gedraaid om camerabeelden te controleren. Allemaal beschaamde acties die ik uitvoerde voor maar een minuutje rust in mijn hoofd.
Ik werd zo angstig dat ik het leven niet meer zag zitten. Zo erg dat mijn vriendin mij meerdere keren per dag belde om te checken of ik nog in leven was.
Niks is wat het lijkt en de mooie plaatjes op sociale media, die ik zelf ook post, zijn maar een klein deel van de werkelijkheid. Door het vertellen van mijn verhaal wil ik andere mensen helpen. Ik wil iedereen die zich op wat voor manier dan ook kan vinden in mijn verhaal, steun en kracht geven en vooral laten weten dat je nooit moet opgeven. Er is een stip aan de horizon, blijf vechten!
Praten over mentale klachten is nog altijd een taboe, en zeker onder mannen. Wat mij heeft geholpen is oprechte betrokkenheid en interesse van anderen. Vraag eens aan de mensen om je heen hoe het nou écht met ze gaat.E n laat vooral weten dat je er altijd voor ze bent. In goede en in slechte tijden. Laten we het opengooien, eens wat eerlijker zijn naar elkaar en onze psychische gesteldheid evenveel aandacht geven als Instagram en onze gymroutines
Denk je aan zelfdoding? Neem dan 24/7 gratis en anoniem contact op met 0800-0113 of chat op 113.nl