Kom je ooit af van binge-eating? 'Ik gebruik het nu in mijn voordeel'
Getty Images
Binge-eating is ongecontroleerd, veel eten. Vaak emotioneel van aard, hebben veel mensen hier in meer of mindere mate last van. Ikzelf ook, zelfs al denk ik er soms van af te zijn.
Ik ben ooit bijna 25 kg afgevallen. Vijf jaar later zat het er weer aan (zij het met meer spiermassa), vooral te wijten aan een burn-out van altijd alleen meer sporten, en altijd weinig eten. Bovendien kwam een oude depressie weer op en greep ik weer terug naar even oude gewoontes: eten.
Toen ik meer balans vond, lukte het me opnieuw om 20 kg af te vallen. Nu leef ik vrij gezond, ben sterk als een os en oog ik fit en gespierd. Dus als ik eens in de supermarkt betrapt wordt met chocola, ijs of borrelnoten, dan hoor ik: 'Dat is niet gezond hè', of 'Mag jij dat wel, haha?' Natuurlijk, hi-la-risch, maar ja, ik mag dit.
Binge-eating is een deel van me
Sterker nog: ik moet. Want een of ander verstoord signaaltje in mijn brein stopt niet met loeien tot ik toegeef. Lang wilde ik af van mijn binge-eating. Dat moest sporten en diëten mij brengen. De relatie met voeding veranderen. Maar hoe goed het ook gaat, hoe fit ik ook ben, hoe gemotiveerd ik mijn calorietekort ook volhoud: de binge zal komen.
WAT ZEGT DE WETENSCHAP
Dus, in plaats van ertegen te vechten, het proberen af te leren, gebruik ik het nu in mijn voordeel. Ik weet dat het komt, maar ik weet ook dat ik daarna – met een lichte walging voor mezelf – maximaal gemotiveerd ben: terug naar het calorietekort.
Strategie en identiteit
Ook hou ik er rekening mee. Soms maak ik mijn calorietekort wat groter, als ik merk dat het die dag makkelijk gaat of als ik een rustdag heb. Ook vast ik af en toe, wanneer ik daar zin in heb.
Ik omarm de binge. Communiceer het als onderdeel van mijn dieet. Een ‘refeed’, als je het zo wil noemen. Want ertegen vechten levert me veel meer stress op dan er af en toe aan toegeven.
Mijn binge is een onstilbare honger, soms getriggerd door emotionele tegenslagen, soms door verveling, of door het langdurig zitten in een calorietekort. Dat laatste is ook emotioneel beladen, want een calorietekort is stress. En stress eet ik normaal gesproken weg.
Als bingen onderdeel is van mij, dan is het ook onderdeel van mijn dieet. Dus zie ik het liever als een strategie, dan als een belemmering. Het is mijn ‘dieet-break’, zij het wat extremer dan hoe ‘normale’ mensen dat doen.