Kijkje in de keuken: hoe weet je of je smartwatch betrouwbaar is?

Zelfs een kapot horloge heeft 2 keer per dag gelijk, maar met die cijfers komt de moderne smartwatch niet weg. Deze apparaatjes dienen tegenwoordig als draagbare life coaches, en met succes. Een enquėte in 8 landen – onder ongeveer 1.000 inwoners per land – wees uit dat 80% van de smartwatchdragers een gezondere leefstijl erop nahoudt.

Gecoacht door horloges

Met zo’n prominente rol binnen de volksgezondheid is de kwaliteit van de informatie natuurlijk doorslaggevend. De smartwatch komt hier niet zonder discussie van af. Een onderzoek uit 2022 wees bijvoorbeeld op een gemiddelde afwijking van 30% in de getoonde calorieverbranding tijdens een training bij verschillende merken. 

In het Huawei Health Lab doet Huawei z’n best om dergelijke foutmarges zo klein mogelijk te houden. Een belangrijke zoektocht, aangezien het de grootste smartwatchfabrikant ter wereld is.

En dus krijgen we een demonstratie te zien van atleten op het allerhoogste niveau. Zo is er een loopband voor een professioneel triatlete, waar meetapparatuur onder meer haar paslengte, gewichtsverdeling, afrollen van de voeten en VO2-max weergeeft.

Eenzelfde apparaat is er ook voor fietsers of rolstoelatleten. De band is breder, maar functioneert precies hetzelfde als een loopband. Hierop de balans vinden om te fietsen lijkt al een opgave. We staan echter meer versteld van de Olympische rolstoelatleet die ruim 20 km per uur mét helling racet.

Met eenzelfde functie is er een zwembad dat tegenstroom geeft. Dat neemt daarom een stuk minder ruimte in. En er is nog een voordeel, vertelt onze gids: “In een olympisch bad is de zwemmer grote delen kwijt aan keren en afzetten tegen de kant. Hier kunnen we maximale data over het zwemmen verzamelen.” 

Door een klein raam is de techniek van de zwemmer perfect te zien en via een spiegel op de bodem kan hij zelf ook zien hoe hij door het water manoeuvreert. Ook hier meet de apparatuur techniek, belasting, conditie en verbrande calorieën. Deze moeten uiteindelijk overeenkomen met de smartwatches die de atleten tijdens metingen dragen.

Als laatste komen we bij een loopband in de vorm van een skipiste. Groot, wit en aflopend. De skiër kan zichzelf zien in een grote spiegel, terwijl een beamer zijn parcours kan projecteren. Via een schematische weergave zien we zelfs precies welke beenspieren hij meer of minder gebruikt.

De gewone mens

Topatleten schaven hier de precieze procenten van hun prestaties bij. Maar de meeste mensen met smartwatches zijn toch doodgewone mensen? “We nodigen hier ook regelmatig amateurs en onervaren sporters uit. Hun metingen zijn immers het belangrijkst voor onze metingen.”

Het doel van Huawei is om de metingen van het horloge zoveel mogelijk te matchen met de professionele meetapparatuur in het lab. Vanwege individuele verschillen is de precisie van een Zwitsers uurwerk vrijwel uitgesloten, maar daarmee wordt niet zomaar genoegen genomen.

Na de rondleiding mogen de aanwezigen zelf een poging wagen op de loopbanden. Aangezien ik dit niet mag vanwege een slechte knie, valt mijn blik op iets anders: een chest press machine. De gids: “Door de 1RM te meten kunnen we de intensiteit van trainingen nauwkeurig bepalen.”

Opvallend is dat ook daar een extern meetapparaat is aangesloten. “Onervaren sporters hebben nog niet de lichamelijke controle om een 1RM test te doen, maar we willen wel nauwkeurig zijn. We meten hiermee het gekozen gewicht en de snelheid waarmee dat verplaatst wordt. Met die gegevens kunnen we een 1RM-berekening maken, zonder dat de gebruiker zwaar gewicht hoeft te hanteren.

Goed advies is nooit precies

Voordat ik een paar rondjes maak op de machine, ga ik op de weegschaal ernaast staan. Je kent ‘m wel van de sportschool. Zo een die met elektrische signaaltjes je lichaamscompositie schetst.

Ergens hoop ik een weegschaal in het lab van Huawei me meer geeft dan de weegschaal in mijn plaatselijke gym. Die dingen zijn, hoe goed bedoeld ook, namelijk bewezen onnauwkeurig.

Ik wil nog liever het voordeel van de twijfel geven als ik een vetpercentage van 11,8 zie staan. Maar enigszins teleurgesteld trek ik mijn shirt omhoog richting de medewerker. Inmiddels aardig drooggetraind, maar ‘ik ben geen 11,8 procent, vriend’, zeg ik hem. Ook een horlogemaker kan geen weegschalen betoveren.

Grappig genoeg verraad deze medewerker vervolgens de conclusie van mijn avontuur in Helsinki. “Zulke apparatuur is niet altijd nauwkeurig, maar het geeft een trend aan. Doe vier verschillende smartwatches om, en je krijgt om sommige gebieden vier verschillende gegevens”, legt hij uit.

“Het gaat erom dat je een merk kiest dat je fijn vindt en vertrouwt. Dan zal de informatie je op termijn op het goede pad leiden.” Dit punt kwam ook terug in de enquête, en wordt bevestigd door wetenschappelijk onderzoek. De nauwkeurigheid van de data is ondergeschikt aan de interactie en notificaties; het signaal om met je gezondheid aan de slag te gaan. 

Goed advies is nooit precies, zelfs van medische of professionele aard. Puntje bij paaltje zijn het richtlijnen die onderhevig zijn aan individuele verschillen. Hetzelfde kun je verwachten van je smartwatch. Tegelijkertijd moet uiterste precisie altijd het doel zijn. Maar in plaats van het eisen van perfectie, kunnen we niets meer van slimme horlogemakers vragen dan transparantie over hun tekortkomingen en hun zoektocht naar het beperken daarvan.

Meer van Men’s Health? Volg ons ook op Facebook, Instagram en TikTok.