Is dit hét woord van de Olympische Winterspelen?

Elke keer dat ik de Olympische Winterspelen aanzet, hoor ik één woord steeds terugkomen uit de mond van de commentator: aerodynamica. Het is voor mij geen onbekend begrip, maar zelden hoorde ik het zo vaak in korte tijd. Niet gek ook, want tijdens de Spelen wordt het verschil tussen zilver en goud bepaald op duizendsten van seconden.

Wat is aerodynamica?

Aerodynamica draait om één simpele vraag: hoe beweeg je zo snel mogelijk door de lucht met zo min mogelijk weerstand?

Elke beweging door de lucht zorgt voor luchtweerstand. Hoe groter die weerstand, hoe meer energie je verliest en hoe langzamer je wordt. Een gestroomlijnde houding of vorm laat de lucht soepeler langs je lichaam stromen, en dat levert directe snelheidswinst op.

In topsport is aerodynamica daarom geen detail, maar een wapen. Van strakke pakken en helmen tot lichaamshouding en techniek: alles is gericht op het minimaliseren van luchtweerstand. Want als duizendsten van seconden het verschil maken, wil je dat de lucht vóór je werkt, en niet tegen je.

Hoe aerodynamische schaatspakken zorgen voor minder luchtweerstand

Moderne schaatspakken zijn pure hightech. Alles draait om het verminderen van luchtweerstand, want bij snelheden boven de 50 km/u is lucht de grootste tegenstander van een schaatser. Hoe soepeler die langs het lichaam stroomt, hoe minder energie verloren gaat.

Daarom dragen Nederland, Italië en Canada deze Winterspelen dezelfde schaatspakken. Vooral het materiaal rond de benen, armen en muts is extreem belangrijk. Op die plekken ontstaat de meeste turbulentie. De stoffen zijn hier niet zomaar glad, maar hebben juist een specifieke textuur: kleine ribbels of patronen die de lucht gecontroleerd laten wervelen. Dat klinkt tegenstrijdig, maar deze micro-turbulentie zorgt ervoor dat de lucht langer langs het lichaam blijft ‘plakken’, waardoor de totale weerstand afneemt.

Ook het materiaal zelf speelt een grote rol. De pakken zijn ultradun, nauwelijks rekbaar en zitten als een tweede huid. Op de romp worden vaak andere stoffen gebruikt dan op de ledematen, afgestemd op hoe de lucht daar beweegt.

Het resultaat? Minuscule tijdwinst die groots uitpakt. Op afstanden als de 1.000 of 1.500 meter kan een optimaal pak zelfs tienden van seconden schelen. En op Olympisch niveau is dat vaak precies het verschil tussen net naast het podium en goud.

Meer van Men's Health? Volg ons ook op Facebook en Instagram.