Nutri-Score: goedkoop, slecht of misleidend?
© Getty Images

Nutri-Score lijkt een handig hulpmiddel voor het gezonder maken van je boodschappen. Toch is de vraag of je blindelings producten kunt kopen op basis van dat kleurrijke A-tot-E-logo. In dit artikel checken we wat er precies achter de Nutri-Score zit, welke mitsen en maren er zijn, én welke producten positief of negatief worden beïnvloed door hun score.
Hoe werkt de Nutri-Score eigenlijk?
Nutri-Score werkt via een wetenschappelijk algoritme dat positieve en negatieve voedingsstoffen tegenover elkaar zet. Energie (calorieën), suiker, verzadigd vet en zout zorgen voor negatieve punten op een product. Positieve punten komen van vezels, eiwitten, het aandeel fruit, groenten, peulvruchten, noten (en gezonde oliën).
De totaalscore (negatief minus positief) loopt van −15 tot +40, en bepaalt welke letter en kleur je krijgt: A (groen) tot E (rood). Belangrijk om te vermelden is dat producten alleen worden vergeleken binnen dezelfde productgroep. Zo wordt een pizza vergeleken met andere pizza’s, en niet met appels of koekjes.
Waar zit de nuance? Nutri-Score is niet perfect
Hoewel de Nutri‑Score veel mensen helpt bij betere keuzes, erkent de Gezondheidsraad dat het systeem tekortkomingen heeft. De huidige berekening maakt bijvoorbeeld weinig onderscheid binnen de groene scores: wit versus volkoren pasta of rijst scoren vaak hetzelfde, ondanks hun verschil in vezels.
Verder biedt het algoritme ruimte voor producten met relatief veel zout of suiker, zelfs als ze positieve punten hebben. De Nutri-Score kijkt daarnaast niet naar bewerkingsgraad, additieven (zoals kleurstoffen) of micronutriënten zoals vitamines of polyfenolen. En hij houdt geen rekening met portiegrootte: de score is gebaseerd op 100 g of 100 ml, maar je eet of drinkt meestal een ander volume.
Voorbeelden: gezond met een lage score & omgekeerd
Hier zijn wat treffende cases waarin de Nutri‑Score misleidend kan zijn:
- Olijfolie: ondanks de vele voordelen van extra vierge olijfolie (onverzadigde vetten, mediterraan dieet) scoort het vaak een C of zelfs D. Dit komt omdat vet (zelfs “gezond” vet) negatieve punten oplevert, en het algoritme niet volledig onderscheid maakt tussen vettypes.
- Diepvriesfriet: kan verrassend gunstig scoren (zoals een A), omdat de score is gebaseerd op de rauwe staat (100 g bevroren friet), niet op hoe je het uiteindelijk bereidt (gefrituurd wordt het veel minder gezond).
- Chocopops-ontbijtgraan: Radar meldde dat zoete cornflakes of chocoladetegels soms een A hebben, terwijl volkoren graan met weinig suiker een B scoort, wat verwarrend kan zijn voor consumenten.
- Maaltijdsalades of bonenmaaltijden: volgens de Gezondheidsraad kunnen deze relatief veel zout bevatten maar toch een “groene” Nutri‑Score krijgen, dankzij bonussen voor vezels en peulvruchten.
Wanneer is Nutri‑Score wel een handige tool en wanneer niet?
De Nutri-Score is handig wanneer je gelijksoortige producten wilt vergelijken. Denk aan verschillende sauzen, pizza’s en snacks. Het is echter geen goede graadmeter voor “gezond eten” of voor voedingsmiddelen die je zelden eet. De Nutri‑Score vervangt geen volledige voedingsrichtlijn zoals de Schijf van Vijf. Het is meer een hulpmiddel dan een daadwerkelijke gezondheidsmeter.
Conclusie
Je kunt redelijk goed producten vergelijken binnen een categorie met Nutri‑Score, maar het is geen magisch teken dat zegt “dit is gezond” in absolute zin. Kijk dus ook naar ingrediënten, portie en je eigen voedingspatroon. Gebruik daarnaast de Nutri‑Score als gerichte gids, niet als enige beslissingsfactor.
Meer van Men's Health? Volg ons ook op Facebook en Instagram.




