Wouter Smit: 'fysiek en mentaal ben ik zoveel gegroeid'

'Wouter Smit rekende af met kanker.' Dat was de tekst die vier jaar geleden in grote letters op onze cover pronkte. Hoe gaat het nu met de oud-coverman?

Wouter! Hoe gaat het met je? Hoe ziet 2025 er tot nu toe voor je uit?

‘Het wordt een sportief jaar. Ik ben van plan om mijn fitheid naar een nog hoger niveau te tillen. In januari heb ik de halve marathon in Egmond aan Zee gelopen, een paar weken daarop heb ik meegedaan aan twee HYROX-evenementen en nu doe ik mee aan de halve marathon van Parijs. Ik vind dit soort uitdagingen fantastisch – het geeft een extra boost om een doel te hebben.

Ik merk dat ik ergens de drang heb om aan mezelf te bewijzen dat mijn ziekte mijn sportieve prestaties niet in de weg hoeft te staan. Zo van: kijk, mijn lichaam doet het nog. Ik wil het label ‘kanker’ niet voor altijd met me meedragen. Binnenkort heb ik mijn jaarlijkse MRI-scan. Dan hoor ik hoe het ervoor staat met mijn gezondheid.’

Op de cover stond destijds heel groot: 'Wouter Smit rekende af met kanker.' Hoe is het sindsdien met je gezondheid gegaan?

‘Die cover lag tegelijkertijd met mijn boek, Kapot Sterk, in de winkels. Ik had rond die tijd ook voor het eerst meegedaan met een HYROX. Qua gezondheid ging het toen heel goed. De kanker in mijn ruggenwervel leek onder controle en ik kreeg langzaam maar zeker het vertrouwen terug in mijn lichaam. Tot ik in juni 2022 mijn jaarlijkse check had.

Ik ging ervan uit dat alles goed was, maar helaas werd er een nieuwe plek gevonden in mijn onderrug. Ik heb toen een half jaar rondgelopen met onzekerheid; aan het eind van het jaar gingen de artsen pas over tot behandeling. In december hoorde ik dat ik dertig bestralingen zou krijgen.

Het is mentaal en fysiek uitputtend om zes weken lang élke werkdag naar het ziekenhuis te moeten. Het zorgde voor spookgedachten. Waarom ik? En wat gaat het volgende zijn? Het enige wat ik kon doen, was goed voor mezelf zorgen. Zorgen dat ik sterk was en gezond zou eten. Ik heb in die periode wel opnieuw in angst geleefd. Mentaal kun je nog zo sterk zijn, als je lichaam niet meewerkt heb je daar geen invloed op.

Hoe ben je vanaf dat moment weer opgeklommen?

‘Ik ben eigenlijk heel snel weer uit dat dal geklommen. Ik dacht: ik kan wel thuis gaan zitten janken, maar wat heb ik eraan. Ik was helemaal kapot door de bestralingen, de radioloog zei dat ik echt moest stoppen met trainen en werken. Maar ik vond het juist tijd om door te pakken toen ik eenmaal merkte dat ik langzaam weer op energie kwam. Ik schreef me in voor een marathon en een halve marathon. Ik ging gewoon door. Dat heeft denk ik ook alles te maken met hoe fit ik was voor ik de bestraling in ging.’

Wat een rollercoaster.

‘Ja. Toch voel ik me fitter dan ooit. Dit is nou eenmaal waar ik mee moet leren leven. Ik kan me wel zorgen maken over de volgende scan, maar daar schiet ik niks mee op. Vlak voordat ik de halve marathon van Amsterdam liep, had ik een check in het ziekenhuis en toen kreeg ik goed nieuws: de tumoren waren gekrompen. Ik blijf vertrouwen in mijn lichaam houden. Dat is weleens anders geweest, want toen ik de kankerdiagnose kreeg in 2020 voelde het als een tikkende tijdbom. Nu sta ik er nog steeds elke dag mee op, maar beïnvloedt het mijn dag niet meer.’

Je bent nu zelfs fitter dan voor de diagnose?

‘Absoluut. Ik ben veel meer een allround atleet – toen liep ik echt nog geen marathons. Ik kan nu uit de voeten met veel meer verschillende elementen van fysieke fitheid, zowel kracht als conditie. Ik wil nog zo lang mogelijk meegaan voor mijn gezin en hopelijk gezond oud worden. En mentaal ben ik ook zoveel gegroeid. Ik durf nu vol zelfvertrouwen mijn verhaal aan volle zalen te vertellen op scholen en bedrijven om jonge mensen te inspireren.’

Dit artikel las je als eerst in Men's Health magazine. Alle originele Men's Health content als eerste lezen? Sluit vandaag nog een abonnement af.

Volg Men's Health ook op Facebook en Instagram.