Ian Garry verliest in een paar dagen 7 kilo: 'Weight cutten is belachelijk'

In de MMA gaat het uiteraard over techniek, conditie en tactiek. Maar voor veel vechters begint het echte gevecht al dagen voordat ze de Octagon instappen. De weegschaal wacht namelijk eerst. Je zou alleen zeggen dat het snelle wisselen tussen verschillende gewichten alleen allesbehalve gezond is, toch?

Voor UFC-weltergewicht Ian Machado Garry betekent dat een flinke transformatie. Zijn natuurlijke gewicht ligt rond de 86 à 87 kilo, maar voor een gevecht in de weltergewichtklasse moet hij op 77 kilo uitkomen. In een paar dagen tijd moet er dus een fors aantal kilo's af. Garry is inmiddels zeer ervaren in het proces, maar bepaald enthousiast is hij er niet over. 'Ik vind het belachelijk,' vertelt hij aan Men's Health UK in een recente aflevering van de podcast Built for Life. 'Volgens mij doet weight cutting de sport eerder kwaad dan goed.'

Geen vet verliezen, maar vocht

De laatste week voor een gevecht draait volgens Garry dan ook niet om het verliezen van lichaamsvet. Het grootste deel van het gewicht dat hij kwijtraakt, bestaat uit vocht. 'Als ik aan het begin van de week 84 kilo weeg en ik moet aan het einde van de week 77 kilo wegen, dan moet ik zeven kilo kwijt,' legt hij uit.

Om dat voor elkaar te krijgen, wordt er onder meer gespeeld met de hoeveelheid koolhydraten, zout en vezels die hij binnenkrijgt. Ook gebruikt Garry eerder in de week zogenaamde water loading: extreem veel water drinken om de vochtuitscheiding tijdelijk op te voeren. 'We kunnen vier dagen lang iedere dag acht liter drinken. Daarmee houd je je lichaam als het ware voor de gek, waardoor het voortdurend vocht blijft uitscheiden.' Daarna moet het lichaam zo veel mogelijk vocht verliezen om de laatste kilo's op de weegschaal te halen.

Een flinke aanslag op het lichaam

Het moge duidelijk zijn: dit is geen afvalmethode die je thuis moet proberen. Een snelle uitdroging en extreme manipulatie van het lichaamsgewicht kunnen serieuze gezondheidsrisico's met zich meebrengen. Garry weet dat zelf maar al te goed. 'Je doet iets wat voor geen enkel mens natuurlijk is,' zegt hij. 'Je lichaam krijgt daar stress van. Het enige wat je kunt doen, is proberen die stress zo klein mogelijk te houden.'

Daarom kiest hij er in de laatste fase van zijn weight cut juist voor om zichzelf niet nog verder uit te putten met zware trainingen. 'Als je je lichaam al enorm belast, moet je jezelf niet ook nog eens fysiek volledig slopen.' Het doel is volgens Garry simpel: de weegschaal halen met zo min mogelijk extra belasting voor het lichaam.

Waarom iedereen dan toch blijft cutten

Als het zo zwaar en ongezond is, waarom doen vechters het dan? Wie als enige besluit op zijn natuurlijke gewicht te blijven, loopt het risico tegenover een veel grotere tegenstander te staan. Want vrijwel iedereen in de divisie doet hetzelfde: gewicht verliezen voor de weging en daarna zo veel mogelijk herstellen en aankomen voordat het gevecht begint. Garry loopt zelf normaal gesproken rond met ongeveer 86 à 87 kilo. Een gewichtsklasse hoger gaan zou volgens hem daarom niet automatisch een oplossing zijn.

'Ik heb met jongens uit de gewichtsklasse boven mij getraind en dacht: ja, tegen jou ga ik echt niet vechten. Mijn natuurlijke gewicht is ongeveer 86, 87 kilo. Ik ga niet tegen iemand vechten die normaal 97 kilo weegt.' En daar zit volgens Garry het probleem. Die 97-kilovechter kan immers óók gewicht verliezen om binnen de limiet te vallen. Zo ontstaat een soort wapenwedloop: zolang één vechter voordeel kan behalen door extreem veel gewicht te verliezen, voelen de anderen zich gedwongen hetzelfde te doen.

Paddy Pimblett legde het eerder uit in de Built For Life-podcast. Ook als vechters een hekel hebben aan weight cutting, kan het weigeren om mee te doen simpelweg betekenen dat je jezelf benadeelt. Zodra één vechter het doet, moeten de anderen volgen.

Liever vechten op je natuurlijke gewicht

Toch denkt Garry dat MMA er beter van zou worden als vechters dichter bij hun natuurlijke gewicht zouden kunnen vechten. 'Als iedereen volledig gehydrateerd zou kunnen vechten en we op dezelfde dag zouden wegen, zouden de gevechten volgens mij veel interessanter worden,' zegt hij. 'Ik denk dat je meer spektakel zou krijgen, maar tegelijkertijd ook meer techniek en vaardigheid.'

Er is volgens Garry nog een voordeel: vechters zouden waarschijnlijk vaker kunnen vechten. Als hij bijvoorbeeld rond de 84 kilo zou mogen vechten, hoeft hij zijn gewicht niet dagenlang agressief te manipuleren. Een kleine aanpassing in zijn voeding en wat vocht verliezen zou dan waarschijnlijk voldoende zijn. Dat betekent sneller herstellen, minder belasting voor het lichaam en mogelijk meer gevechten per jaar.

Kan de sport van weight cutting af?

Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Weight cutting zit inmiddels zo diep in de vechtsport verweven dat een simpele oproep om ermee te stoppen waarschijnlijk weinig zal veranderen. Zolang er een voordeel te behalen valt, zal iemand dat voordeel proberen te pakken.

Garry ziet daarom meer in regels die het extreme aankomen na de weging beperken. Bijvoorbeeld door vast te leggen hoeveel gewicht een vechter tussen de weging en het gevecht mag terugwinnen. Daarmee zou je voorkomen dat iemand de 77-kilogrens haalt om vervolgens veel zwaarder de kooi in te stappen. Maar Garry verwacht niet dat de traditie snel verdwijnt. 'Het is inmiddels bijna traditie geworden,' zegt hij. 'Het wordt ontzettend moeilijk om ervan af te komen.' Dus voorlopig blijft hij doen wat vrijwel iedere vechter op het hoogste niveau doet: zich aanpassen aan het systeem.

Volg je Men's Health al op Google Discover?
Mis nooit meer een artikel over training, voeding of gezondheid in Google Discover. Volg Men's Health via deze link en klik op 'Volgen op Google'.

Dit artikel is eerder gepubliceerd door Men's Health UK