Hoe Thom (23) zijn leven veranderde met een duik: 'Kwam totaal verkeerd terecht'

Twee jaar geleden leefde Thom (23) het gelukkige leven van een normale twintiger. Voor zijn grote passie voor kitesurfen was hij in Tanzania als instructeur. Hij bracht zijn dagen door op zee en gaf zo les aan beginners. Tot een onschuldig teamuitje alles veranderde. Twee jaar later blikt hij terug op de gebeurtenis en zet hij zich samen met de Rijksoverheid in om Nederland toegankelijker te maken voor iedereen. Een vraag zou het verschil kunnen maken: 'Heb je iets nodig?'

Via een online meeting spreken we hem over de grootste verandering in zijn leven, zijn nieuwe passie, grootste dromen en hoe Nederland toegankelijker kan worden gemaakt voor mensen met een beperking.

Hoe deze gebeurtenis het leven van Thom op zijn kop zette

'Het was een heel leuk teamuitje, tot er iets heel stoms gebeurde. Ik nam een duik in de zee, op een plek waar iedereen dat deed, maar verloor mijn balans in de lucht. Ik kwam verkeerd terecht en raakte met mijn hoofd de bodem', vertelt Thom. 'Het was foute boel. Mijn nek was gebroken, maar dat wist ik op dat moment nog niet. Ik heb ook veel geluk gehad. Mijn collega's reageerden meteen en er was een Nederlandse fysiotherapeut aanwezig. Ze stabiliseerde mijn nek op weg naar het ziekenhuis en heeft daarmee eigenlijk mijn leven gered.'

Via de hobbelige wegen van Zanzibar belandde hij in het ziekenhuis. Na een 24 uur werd hij overgevlogen naar Nairobi, waar hij twee weken in het ziekenhuis lag. Zijn ouders kwamen direct over uit Nederland en vlogen later, met Thom, terug naar huis.

Een revalidatie van acht maanden in het gespecialiseerde revalidatiecentrum in Utrecht volgde.

© Privébeeld

Kleine overwinningen, zoals voor het eerst tanden kunnen poetsen over het zelf aantrekken van zijn shirt, vierde hij. Ook de mentale verwerking speelde daarin een belangrijke rol. 'In die acht maanden besef je ook wat er gebeurd is. Ik heb gelukkig veel met lotgenoten en ook met een psycholoog kunnen praten. Dat hielp heel erg.' Hij zag vooral dat het leven niet stopt als je een dwarslaesie hebt. Het ziet er anders uit, maar er blijft nog ontzettend veel mogelijk.'

Een nieuwe passie

Zo vond Thom een nieuwe passie. Kitesurfen kan niet meer, dus ging hij op zoek. Sinds kort zit hij in een rolstoelrugbyteam. Hij legt uit: 'Je zit in een soort botsauto met een rugbybal. Het gaat er serieus hard aan toe. Je probeert de bal dan in de 'endzone' van de tegenstander te krijgen voor een punt en ondertussen beuk je elkaar flink omver.'

De sport bleek precies wat hij nodig had. 'Sinds ik dit doe, heb ik een stukje passie teruggevonden dat ik kwijt was geraakt. Kitesurfen was mijn grote liefde en dat kan ik niet meer op dezelfde manier doen. Rolstoelrugby heeft die plek deels ingevuld.'

Thom speelt inmiddels op hoog niveau en werd zelfs uitgenodigd om mee te trainen met het Nederlands Talenten Team. Stiekem droomt hij weleens over de Paralympische Spelen. Kortom: Thom is gek op deze sport. Een paar weken geleden was hij nog in Brazilië en bezocht het nationale team. Hij ontmoette de spelers en maakte een praatje. 'Dat was geweldig.'

Dan stelt de coach jou altijd op, toch? 'Haha, wel vaak, ja. Ik heb een zware handicap en kan mijn handen niet bewegen. Om die reden ben ik maar een half punt. Mensen met een mindere beperking doen voornamelijk het gooi- en vangwerk en maken de punten voor ons. Ik sta daarom vooral in de verdediging met een speciale blokrolstoel.

© Privébeeld

Thom in Brazilië

Gewoon een twintiger

Ondanks zijn beperking probeert Thom vooral het leven te leiden dat veel leeftijdsgenoten ook leiden. Hij woont op zichzelf in Den Haag, sport meerdere keren in de week en studeert Security Studies aan de universiteit.

Hij loopt nog regelmatig tegen obstakels aan. Voornamelijk in het openbaar vervoer. 'Toegankelijkheid is niet vanzelfsprekend. Soms werken voorzieningen niet of kom je op plekken waar simpelweg niet aan mensen met een beperking is gedacht.'

Toch zijn het volgens Thom niet alleen fysieke drempels die het verschil maken.

De kracht van één vraag

Tien jaar geleden ondertekende Nederland het VN-verdrag Handicap. Daarmee sprak ons land af dat mensen met een beperking volwaardig moeten kunnen deelnemen aan de samenleving.

Toch hebben mensen, volgens de Rijksoverheid en Thom, een mentale drempel om te helpen: 'Veel mensen willen best helpen, maar zijn bang om iets verkeerd te doen. Daardoor doen ze soms juist niets.' Daarom sluit hij zich aan bij de boodschap van de nieuwe campagne van de Rijksoverheid. Die draait om één simpele vraag: 'Heb je iets nodig?'

Het mooie aan deze vraag is dat er geen oordeel in zit. Je neemt niets aan voor iemand anders. Je vraagt gewoon wat die persoon nodig heeft. Want, de ene beperking is de andere niet', benadrukt hij. 'Iedereen heeft zijn eigen voorkeuren. Sommige mensen vinden het fijn als je direct helpt, anderen willen dingen liever zelf doen. Dat kun je alleen ontdekken door het te vragen.'

'De enige manier om te weten wat iemand nodig heeft, is door met elkaar in gesprek te gaan. Stel die vraag. Het kan voor iemand een wereld van verschil maken.'

Volg je Men's Health al op Google Discover? 
Mis nooit meer een artikel over training, voeding of gezondheid in Google Discover. Volg Men's Health via deze link en klik op 'Volgen op Google'.