Haalt deze Men's Health-redacteur de scheidsrechter conditietest?

Als voetballer op het vierde niveau van Nederland heb ik best wat inhoud. Sterker nog: ik durf te zeggen dat mijn conditie beter is dan die van de gemiddelde scheidsrechter. Toch? Een conditietest voor arbiters leek me dan ook een koud kunstje. Dacht ik. 

Tot ik erachter kwam dat je als scheidsrechter in de Eredivisie niet alleen ogen in je achterhoofd nodig hebt, maar ook een motor van een longinhoud. Deze week ging ik de uitdaging aan: de officiële KNVB-conditietest. 

De test 

Je start op een schappelijke 8 km/u, maar iedere serie van 40 meter (heen en weer) wordt zwaarder. Na elke serie schroeft de test de snelheid op met 0,5 km/u. Hoe verder je komt, hoe meer punten je pakt. Wie 22 km/u aantikt, sleept de maximale 100 punten binnen. Makkelijk zat? 

Niet helemaal. Tussen elke run krijg je 10 seconden rust, als je op tijd bij de lijn bent. Twee keer te laat en het spel is voorbij. Gelukkig hoor je halverwege elke sprint en na je rustmoment een piep, zodat je weet of je nog op schema ligt of een extra versnelling in moet zetten. 

Mijn score 

Tot 16 km/u liep ik fluitend, figuurlijk dan. Ik twijfelde zelfs of ik de afstand goed had uitgezet. Maar vanaf 19 km/u begon het echt pijn te doen. Die laatste rondes van 21, 21,5 en 22 km/u? Pure wilskracht. Toch haalde ik de eindstreep. Score: 100 punten. 

Dus ja, qua uithoudingsvermogen kan ik prima mee op het hoogste niveau. Maar met een fluit in je mond, 22 topsporters om je heen, een kolkend stadion en een paar mopperende coaches op je nek. Dan is het fysieke deel pas het begin. Na deze test heb ik in elk geval iets meer respect voor de mannen in het zwart. Klasse, heren.