Een stijve rug kan herstel betekenen, zo werkt belastbaarheid

Als je sterker of gespierder wilt worden, moet je progressief trainen en grenzen verleggen. Dat betekent ook dat overbelasting altijd op de loer ligt. Maar wanneer moet je doorzetten en wanneer is het juist verstandig om gas terug te nemen? Je lichaam is veerkrachtiger dan je misschien denkt. Met de juiste balans tussen belasting en herstel kun je steeds meer aan.

Belastbaarheid bouw je op met training én herstel

Omgaan met pijntjes en kleine blessures is in de basis een kwestie van load management. Oftewel: het beter in balans brengen van trainingsbelasting en wat je lichaam kan verwerken. Als die belasting binnen het incasseringsvermogen van je lichaam valt en je bouwt het rustig op, ontwikkel je weerbaarheid.

Een zeurende elleboog, een stijve rug: incidentele pijntjes horen er een beetje bij. In de meeste gevallen is er weinig aan de hand. Het zijn signalen dat je net te ver bent gegaan en je lichaam wat extra hersteltijd nodig heeft. Een paar weken gas terug is dan vaak genoeg. Daarna kun je weer opbouwen, meestal met nét iets meer respect voor herstel dan de keer ervoor.

Die weerbaarheid zorgt ervoor dat je steeds zwaarder kunt trainen zonder telkens in de lappenmand te belanden. Het mooie: die belastbaarheid kun je opbouwen in bijna elke positie of techniek. Ongeacht welke beweging je precies aan het trainen bent.

Er bestaat niet één perfecte manier van bewegen

Dat betekent dat er niet zoiets bestaat als een ‘veilige’ of ‘onveilige’ oefening. Of je knieën naar binnen vallen bij een squat, of voorbij je tenen komen, zegt minder dan de vraag of je lichaam die positie geleidelijk heeft leren tolereren.

Hetzelfde geldt voor tillen met een bolle rug, binnen én buiten de gym. In de praktijk blijkt bovendien dat niet iedereen dezelfde lichaamsbouw heeft. Niet elke botstructuur leent zich voor een squat of deadlift volgens het boekje. Sommige mensen bewegen juist efficiënter met kleine afwijkingen in techniek.

Fysiotherapeuten noemen dit perspectief ook wel bewegingsoptimisme. Geen model dat één ideale manier van bewegen voorschrijft, maar een visie die uitgaat van variatie tussen mensen en deze omarmt. Onderzoek ondersteunt dat: de manier waarop iemand beweegt of tilt is geen betrouwbare voorspeller van blessures.

Dat betekent niet dat techniek onbelangrijk is. Integendeel. Je lichaam langzaam laten wennen aan toenemende belasting kan alleen als je beweging enigszins consistent blijft. En gestandaardiseerde techniek helpt je ook efficiënter te tillen, zodat je meer kracht kunt zetten of een spiergroep gerichter kunt trainen.

Maar het idee dat er één veilige manier van bewegen bestaat, mag wat mij betreft van tafel. Het doet geen recht aan hoe verschillend en veerkrachtig lichamen echt zijn.

Dit artikel verscheen als eerst in Men's Health-magazine. Alle Men's Health-content als eerste lezen? Sluit een abonnement af.

Volg je Men's Health al op Google Discover? 
Mis nooit meer een artikel over training, voeding of gezondheid in Google Discover. Volg Men's Health via deze link en klik op 'Volgen op Google'.