Dit is het trainingsregime van F1-kampioen Lando Norris

Geen champagne, geen overwinningsronde. Onlangs werd Lando Norris wakker als wereldkampioen, maar vooral ook als iemand die precies weet hoeveel bloed, zweet en tranen dat heeft gekost.

Met een derde plek in Abu Dhabi stelde Norris zijn eerste Formule 1-wereldtitel veilig. Met twee punten voorsprong op Max Verstappen, en vóór teamgenoot Oscar Piastri. Op zijn 26e ging zijn grootste droom in vervulling.

Toch was zijn trots niet ego-gedreven. “Ik ben vooral trots omdat ik anderen blij heb gemaakt”, zei hij na afloop. Dat typeert Norris. Rustig. Reflectief. En bereid om keihard naar zichzelf te kijken.

Van vormdip naar wereldniveau

Het seizoen begon sterk, met zijn eerste raceoverwinning. Daarna kwam de klad erin. Niet door gebrek aan snelheid, maar door inconsistente prestaties. Norris besloot het anders aan te pakken.

Hij ging praten. Met coaches. Met specialisten. En vooral met zichzelf. Waarom verkramp ik in de kwalificatie? Waarom maak ik bepaalde keuzes? Dat zelfonderzoek bleek cruciaal. Niet alleen mentaal, maar ook fysiek.

Trainen als een F1-kampioen

Wie denkt dat F1 vooral sturen is, heeft het mis. Norris’ trainingsregime is extreem. Begin 2025 liet hij in een YouTube-video zien hoe zo’n testdag eruitziet. Zijn woorden om 7.15 uur ’s ochtends, bij aankomst op Swansea University: “De ergste dag van het jaar.” Geen piepjestest, maar een volle dag meten, duwen en slopen. Alles om rondetijd te winnen.

Lichaamsscan en metabolisme

De dag begint rustig. Lichaamsscans meten vetmassa, spiermassa en botdichtheid. Daarna ligt Norris in een donkere ruimte met een zuurstofmasker om zijn rustmetabolisme te bepalen. “Mijn favoriete test”, grapt hij. Begrijpelijk.

Gripkracht en ontbijt

Daarna volgt een griptest. Cruciaal, want een stuur vasthouden bij hoge G-krachten vraagt serieuze handkracht. Over scores wordt gezwegen.

Ontbijt is functioneel. Norris houdt van overnight oats en eieren. Op racedagen kiest hij voor toast met avocado en een gepocheerd ei. Simpel, maar effectief.

Explosieve kracht en beenspieren

Vervolgens gaat het tempo omhoog. Mobiliteitsoefeningen, sprongtesten en krachtmetingen voor het onderlichaam. Alles draait om explosiviteit, reactietijd en stabiliteit. Liggen is voorbij.

De beruchte 3-minutentest

Op de atletiekbaan komt de zwaarste mentale test. Drie minuten maximaal. Vol gas vanaf seconde één. “Tot ik doodga”, zegt Norris droog.

Alles boven de 900 meter is uitzonderlijk. Dit is pure mentale én fysieke weerbaarheid. Norris loopt alsof er een titel op het spel staat. Achteraf oogt hij… licht getraumatiseerd.

Nekspieren van staal

F1-coureurs ervaren krachten tot vijf keer hun lichaamsgewicht. De nek is essentieel om het hoofd stabiel te houden en scherp te blijven kijken. Daarom volgen kracht- én duurtesten met harnassen en zijwaartse trekkrachten. Het ziet er net zo pijnlijk uit als het klinkt.

VO2 max en hitte

Alsof dat nog niet genoeg is, volgt een VO2 max-test op de loopband. Steeds sneller, tot volledige uitputting. Daarna, elf uur na de start, nog een hittetest op de fiets. Sensoren. Masker. Zweten. “Ik voel me dood”, zegt Norris aan het eind. Maar ook: “Een geweldige dag.” En precies dát maakt wereldkampioenen.

Dit artikel is een vertaling van Men’s Health UK.

Meer van Men's Health? Volg ons ook op Facebook en Instagram.