'Deze simpele denk-hacks helpen je de vader te zijn die je zelf wilde hebben'
© Men's Health NL
Wouter de Jong schreef ‘Mindgym. Sportschool voor je geest’ voor volwassenen, en ‘Superkrachten voor je hoofd’ voor kinderen en ouders. Als vader van een dochter van 9 deelt hij zijn daddy-denk-hacks. In deze gastcolumn
Tekst: Wouter de Jong
Het is een cliché (en dus waar): geniet van je kind, want voor je het weet, is hij of zij de deur uit.
Als vader van een 9-jarige dochter voel ik dat besef steeds intenser. Sterker nog, je zult je kind waarschijnlijk langer kennen als volwassene dan als kind. Maar zoals elke ouder weet: je kind is als een kleine anarchist die elke dag weer nieuwe manieren vindt om je leven op z’n kop te zetten – van je dure aftershave in de melkopschuimer doen tot het gebruiken van je laptop als ‘canvas’ voor een permanentmarker-meesterwerk.
In de hectiek van het dagelijks leven is het soms verdomd lastig genieten, zeker als je kind (onbedoeld) iets stouts of irritants doet. Je kind geeft je een knuffel, maar hij of zij drukt zijn chocoladesnor op je witte T-shirt. Of stoot een glas water over je belangrijke paperassen. Voor je het weet, ben je vooral aan het mopperen en corrigeren, wijzend op alles wat in jouw ogen niet goed gaat. En ja, dan voel je je weer schuldig dat je zo overdreven hebt gereageerd op wat eigenlijk gewoon een kind is dat… kind is.
Jouw mentale fitheid is de basis voor goed vaderschap
Gelukkig is je brein net als je biceps te trainen. Jouw mentale fitheid is de basis voor goed vaderschap, waarin je niet als een zuurpruim op elke irritatie reageert, maar probeert de vader te zijn die je zelf zou willen hebben. Een paar simpele denk-hacks helpen mij daarbij, hopelijk jou ook.
Vraag je eens af: wanneer zal het de laatste keer zijn dat je ze mag helpen met aankleden, naar de zwemles brengt of van een schoolfeest haalt? En zelfs voor de ouders met baby’s die voor de zoveelste keer die nacht wakker worden: ja, het is slopend. Maar geloof me – ik spreek uit ervaring – ooit ga je dat nachtelijke gewieg met je kleintje intens missen. Als ze ouder zijn of het huis uit, zou je er een nier voor geven om nog één keer terug te kunnen naar wat je nu hebt.
Nu mijn dochter steeds zelfstandiger wordt, voel ik dat gemis al. Roep deze ‘laatste-keer-gedachte’ gedurende meerdere momenten van de dag even op, om op een speelse manier meer te genieten van je kind. Die laatste-keer-gedachte kun je aanvullen met nog een krachtige vraag aan jezelf: als de frustratie toeslaat, denk dan aan jezelf op je tachtigste.
Stel je voor dat je dan nog één keer terug mag tijdreizen naar dit ene moment (waarin je dus op het punt staat geïrriteerd te reageren). Zou je dan nog steeds flippen om die omgestoten melk? Of zou je alles geven voor nog één moment samen? Want dat is waar het om draait: er zijn, er écht zijn, voor het kleine mens dat jou papa noemt en je leven op de mooiste manier overhoop haalt.
Deze column verscheen als eerst in Men's Health-magazine. Alle Men's Health-content als eerste lezen? Sluit een abonnement af.