'Geef nooit op'

Thymo (26) heeft het syndroom van Klinefelter: 'Trainde 10 jaar voor niets'

Praat mee!
Online redacteur
Zijn hart gaat sneller kloppen van Hyrox en voetbal. Zelf speelt hij op amateurniveau.

Milou van Helden

Milou van Helden

Toen de 26-jarige Thymo de Bruine op zijn 23e eindelijk een diagnose kreeg, vielen alle puzzelstukjes op hun plek. Jarenlang had hij het gevoel dat hij harder moest werken dan anderen om dezelfde resultaten te behalen. Hij worstelde met vermoeidheid, het opbouwen van spiermassa, stemmingswisselingen en een laag zelfbeeld. Pas na de diagnose syndroom van Klinefelter begreep hij waarom. Nu deelt hij zijn verhaal om anderen hoop te geven.

'Stel je voor dat je je hele leven het gevoel hebt dat je harder moet werken dan iedereen om dezelfde resultaten te behalen.' Als kind merkte Thymo al dat hij anders was. Contact maken kostte meer energie, leren ging moeizamer en sporten leverde niet de resultaten op waar hij zo hard voor werkte.

'Ik zag jongens sterker worden. Spieren opbouwen. Zelfvertrouwen krijgen. Ik trainde ook. Ik vocht ook. Maar mijn lichaam leek niet mee te werken.'

Jarenlang bleef hij zichzelf dezelfde vragen stellen. 'Waarom lukt het mij niet? Waarom ben ik anders? Wat is er mis met mij?'

De diagnose die alles veranderde

Pas op zijn 23e kreeg Thymo antwoord. Artsen stelden vast dat hij het syndroom van Klinefelter heeft, een chromosoomafwijking waarbij mannen een extra X-chromosoom hebben. Daardoor maakt het lichaam weinig of geen testosteron aan, met gevolgen als vermoeidheid, moeite met spieropbouw, vruchtbaarheidsproblemen en psychische klachten.

'Toen de arts vertelde dat ik het syndroom van Klinefelter had, stond de tijd stil. Ineens vielen alle puzzelstukjes op hun plaats.' Voor het eerst begreep hij waarom hij zich jarenlang anders had gevoeld.

Tien jaar trainen zonder resultaat

Juist in de sportschool voelde Thymo zich jarenlang machteloos. Wat mij het meeste pijn deed, was niet het trainen zelf. Het was de teleurstelling die iedere keer terugkwam als ik mezelf in de spiegel zag.'

Ondanks tien jaar hard trainen bleef de verandering waar hij op hoopte uit. 'Tien jaar lang gaf ik alles. Op sommige dagen voelde het alsof ik tien jaar van mijn leven was kwijtgeraakt aan een strijd die ik nooit kon winnen.'

Daarnaast werd hij geboren zonder kraakbeen in zijn voeten, waardoor lange wandelingen en zware beentrainingen pijnlijk zijn. 'Jarenlang schaamde ik me voor mijn benen. Ik droeg bijna nooit een korte broek en vergeleek mezelf voortdurend met anderen.'

Niemand zag hoeveel ik vocht

— Thymo de Bruine

Niet alleen lichamelijk, maar ook mentaal kreeg Thymo het zwaar. 'Jarenlang kreeg ik opmerkingen als: "Ga eens benen trainen", "Je bent lui" en "Je bent dom". Niemand zag hoeveel ik iedere dag vocht.'

Hij trok zich steeds verder terug. 'Alleen zijn werd mijn veilige plek, maar tegelijkertijd ook mijn grootste gevangenis.' De negatieve gedachten namen langzaam de overhand. 'Ik raakte zwaar depressief en zag geen toekomst meer voor me.'

Het omslagpunt

Begin 2025 besloot Thymo hulp te zoeken. 'Op dat moment stond ik voor een keuze: opgeven of vechten voor mijn toekomst. Ik koos ervoor om te vechten.'

Hij ging opnieuw sporten, verbeterde zijn voeding en werkte stap voor stap aan zijn mentale gezondheid. Begin 2026 voelde hij dat hij zichzelf langzaam terugvond. 'Ik begon mezelf opnieuw te ontdekken en vond terug wie ik werkelijk ben.'

Ik ben een survivor

— Thymo de Bruine

Vandaag kijkt Thymo anders naar zichzelf. 'Ik heb geaccepteerd dat ik nooit mijn droomlichaam zal krijgen. Maar ik heb ook geleerd dat mijn waarde niet afhangt van hoe ik eruitzie.'

Met zijn verhaal wil hij anderen die worstelen vooral één boodschap meegeven. 'Aan iedereen die dit leest: geef niet op. Ik weet hoe het voelt om te denken dat er geen uitweg meer is. Maar ik ben het levende bewijs dat zelfs de donkerste periode niet het einde van je verhaal hoeft te zijn.'

Zijn belangrijkste advies is simpel: 'Praat met de mensen om je heen. Vraag om hulp. Hulp vragen is geen zwakte, maar de eerste stap naar kracht.'

En misschien vat deze laatste quote zijn reis wel het beste samen: 'Mijn verleden heeft mij gevormd, maar het bepaalt mij niet. Ik ben gevallen, ik ben verdwaald geweest, maar ik ben altijd blijven vechten. Daarom kan ik vandaag met trots zeggen: ik ben een survivor.'

Volg je Men's Health al op Google Discover?
Mis nooit meer een artikel over training, voeding of gezondheid in Google Discover. Volg Men's Health via deze link en klik op 'Volgen op Google'.