Waarom klassieke standbeelden vaak een kleintje hebben
Grote voeten zeggen dus blijkbaar niet altijd iets.
© Getty Images - lillisphotography
Gespierde torso, een stel monsterbenen en een golvende bos krullen. Wat ontbreekt er in dit plaatje? Juist, een paal van proportie.
We hebben het trouwens over standbeelden uit de Griekse en Romeinse oudheid. Wat de reden is achter die ieniemienie geslachtsdelen? Ten eerste zijn ze slap. Wanneer je de piemels van deze standbeelden met real life-exemplaren in rust vergelijkt, zul je in de meeste gevallen niet veel verschil zien.
Ten tweede waren culturele waarden destijds compleet anders dan nu. Tegenwoordig wordt een flink geslachtsdeel gezien als mannelijk en waardevol, maar in de oudheid waren ze gekker op kleintjes. En de reden daarvoor is zo gek nog niet. Volgens Kenneth Dover, auteur van het boek Greek Homosexuality, riepen grote penissen associaties op met specifieke karaktereigenschappen als dwaasheid, lust en lelijkheid.
Toch bestaan er ook groot geschapen sculpturen. We noemen bijvoorbeeld die van Priapus, de Griekse god van de vruchtbaarheid en tevens volgeling van Dionysus, de god van wijn en plezier. Priapus werd dusdanig gehaat door alle andere goden dat hij zelfs van Mount Olympus werd gegooid. Zegt ook genoeg, of niet?