Sportschoolangst: hoe kom je ervan af?
'Ik voel me als een casinoboterham tussen de speltbroodjes: ik ben hier niet op mijn plek en iedereen ziet het.'
© Getty Images - urbazon
Voor de deur van de sportschool kijk ik nog één keer in mijn tas of ik alles wel bij me heb. Waterfles, handdoek, slotje voor het kluisje en mijn pasje. Het is er allemaal. De goede moed die ik mezelf thuis nog heb ingepraat maakt ruimte voor een zenuwachtig gevoel. Terwijl ik de baliemedewerker begroet meen ik aan zijn gezicht te zien dat hij doorheeft dat ik me niet op mijn gemak voel. In één oogopslag zie ik dat de hoek waar ik mijn oefeningen wil gaan doen gesloten is wegens een groepsles. Paniek, want daar gaat mijn plan. Maar ik ben al binnen, ik ben al gezien, dus weggaan is geen optie. Sportschoolangst: fully activated.
De sociale paniek die de sportschool in me losmaakt is buiten proportie. Van binnenkomst tot vertrek voel ik me een verstekeling, een vreemde eend in de bijt. Ik voel me als een casinoboterham tussen de speltbroodjes: ik ben hier niet op mijn plek en iedereen ziet het en lacht er om. Althans, zo gaat het in mijn gedachte.
Afgelopen januari (ja ja, nieuw jaar nieuwe voornemens en zo) besloot ik na de zoveelste sportschoolafschrijving op mijn bankrekening dat het tijd was voor verandering. Die sportschoolangst moet weg. Ook ik moet met een trots gevoel naar buiten kunnen lopen na een goede training. Een paar maanden investeren heeft inmiddels veel veranderd, maar dat ging niet zonder aandacht te besteden aan de volgende punten.
Gedeelde smart
Allereerst, zorg dat je niet alleen naar binnen hoeft. Samen trainen maakte dat ik veel minder bezig was met de mening van andere sporters. Vraag eens in je omgeving naar mensen die een keertje mee willen.
Zorg voor de juiste kleding
Wellicht een beetje oppervlakkig, maar zeker van invloed, was de kleding die ik droeg. Wanneer je je al onzeker voelt en je stapt binnen in je oude kloffie kan ik je vertellen dat je levensgeluk pittig wat punten zakt op het moment dat je omringd wordt door gasten in mooie shirts en vrouwen in strakke leggings.
Stel jezelf een doel
Ik sprak met mezelf af om minimaal tien keer naar de gym te gaan in januari. Voor de fanatieke sportschoolbezoekers onder ons: inderdaad, helemaal niet heel indrukwekkend. Maar voor mij - die normaal gesproken niet meer dan 4 keer per maand de discipline kon opbrengen - een hele opgave. De tien keer was veel en ik heb mezelf en mijn stomme challenge menig dagen vervloekt. Maar ik ben wel gegaan. Ook op de dagen dat ik een lange werkdag had of wanneer ik moe was. Met elke keer die ik van mijn lijstje streepte nam het zelfvertrouwen een heel klein beetje toe.
Van squatstress naar squatsucces
En tot slot misschien wel de allerbelangrijkste tip: regelmaat vinden. Ik zag in zelfstandig sporten geen plezier. Het spelelement ontbrak en ik vond het saai. Naarmate ik regelmatiger ging, besefte ik me dat ik er heel anders naar moet kijken. De sportschool is wel degelijk een wedstrijd, een wedstrijd tegen jezelf. Door vaker te gaan merk je dat je lichaam sterker wordt, dat je meer kunt tillen, meer herhalingen kunt doen of het langer volhoudt.
Een training afsluiten met een extra set ten opzichte van de vorige keer geeft een kick, je hebt gewonnen van jezelf. Langzaam maar zeker maakt squatstress plek voor squatsucces. Deze succesbeleving voedt de motivatie voor de sessie erna: kan je je lichaam dan nog iets verder pushen? Het kost misschien wat schoppen onder je kont, maar als het balletje gaat rollen wordt het leuk. Gun jezelf het plezier van progressie boeken.