Simon Coolen: 'Op mijn dieptepunt verdween ik in mijn verslaving'
Simon Coolen (40) kreeg een aantal tegenslagen achter elkaar te verduren. Om zichzelf beter te voelen, ging hij cocaïne gebruiken. Voor hij het wist, was hij verslaafd.
© Hille Hillinga
Simon Coolen (40) kreeg een aantal tegenslagen achter elkaar te verduren. Om zichzelf beter te voelen ging hij cocaïne gebruiken en voor hij het wist, was hij verslaafd.
Simon's jeugd
‘Mijn jeugd was redelijk zorgeloos, met hier en daar situaties die zoveel mensen tegenkomen: ouders uit elkaar op een cruciale leeftijd, wat plooien die gladgestreken moesten worden. Niets onoverkomelijks. Toen ik 17 was, ging ik een jaar naar Amerika, om daar high school te doen en te basketballen. In Nederland blonk ik uit in die sport, in Amerika besefte ik hoe weinig ik ervan kon: ik bleek gemiddeld. Toch had ik het naar mijn zin. Tot ik mijn vinger brak en het seizoen niet kon afmaken. Toen ik terugkwam voelde het als falen: ik vond dat ik niet alles uit mijn tijd in de USA gehaald had. Mijn grote droom was in duigen gevallen.
Op de hogeschool gooide ik met mijn pet naar mijn studie communicatie. Dat voelde ook als falen. Ik deed 7 jaar over een vierjarige opleiding en was met tienduizend dingen bezig, behalve met de beste versie van mezelf worden. Het contract van mijn eerste baan als projectmanager werd niet verlengd – terecht, het was ook niets voor mij. Dat voelde eveneens als falen. Sterker nog, voor mijn gevoel was ik dat falen aan elkaar aan het rijgen: Amerika, basketbal, studie, eerste baan... en dan was er ook altijd dat stemmetje dat dingen zei als: als jij iets behaalt, is het niet goed genoeg, zie je nou wel dat het allemaal niet zo goed is wat je doet, je bent echt niet zo bijzonder, en meer. En dus was ik altijd op zoek naar erkenning en bevestiging, maar als ik die kreeg was het nooit genoeg.
Na mijn eerste baan ging ik een half jaar op reis. Toen ik terugkwam besloot ik te gaan ondernemen. Dan hoefde ik niet te solliciteren en was ik zelf de enige die mij kon afwijzen. Ik liet kaartjes drukken met ‘Concept engineer’ erop en dat ging snel goed. Ik wist waar en bij wie ik moest zijn en bleek gevoel voor ondernemen te hebben. Zeven à acht jaar lang werkten mijn twee compagnons en ik op het scherpst van de snede enorm hard. Ondertussen raakte ik langzaam verslaafd.'
Meer weten over Simon? Lees het hele interview in ons nieuwe magazine dat nú in de winkels ligt, of shop 'm online.