Rico Verhoeven: 'Alles gaat met vallen en opstaan. Maar ik sta altijd weer op'

Met het winnen van de Glory Kickboxing Grand Prix begin maart, deed Rico Verhoeven (35) zijn bijnaam ‘King of Kickboxing’ eer aan. Toch realiseert hij zich dat hij in de nadagen van zijn kickbokscarrière is. ‘Nog een paar goeie partijen en dan ben ik er wel.’

Ben je al helemaal bekomen van je wedstrijd? Je wang lijkt nog wat opgezet.

‘Bijna. Ik ga nu eerst even lekker genieten, daar ben ik aan toe. Ik heb zin in de boterhammen met pasta en pindakaas en de zachte witte bolletjes met boterhamworst die ik mijn kinderen elke dag zie eten. Héérlijk om die simpele dingen die ik normaal laat staan weer even te kunnen nemen, en om weer met familie en vrienden uiteten te gaan. Dat zijn voor mij de kleine happiness-momentjes.

Ik heb een razend druk jaar achter de rug waarin ik hard heb doorgebikkeld. Vorig jaar rond deze tijd zat ik namelijk nog volop in revalidatie van een zware knieoperatie. Ik heb geen rust of tijd voor herstel genomen, maar ben meteen het revalidatietraject ingegaan: hup aan het werk. Het is altijd even afwachten hoe je lichaam op zo’n heftige operatie reageert, maar dat ging gelukkig goed. Na een halfjaar revalideren merkte ik dat ik fysiek weer zo oké was, dat ik inschatte dat ik wel weer kon vechten. Begin november was mijn eerste gevecht post-op. Toen was er al sprake van een Glory Kickboxing Grand Prix aan het einde van het jaar. Doe je mee, vroegen ze. Ik zei: laat me nou eerst eens kijken hoe dit gaat, want ik weet echt niet wat mijn been gaat doen. Mijn gevecht ging verrassend goed, dus ik besloot om door te trainen om de Grand Prix, die inmiddels naar het nieuwe jaar was verzet, toch mee te pakken. Als kers op de taart.’

En als allergrootste kers op de taart won je ook nog.

‘Ik zie mijn kickbokscarrière als een taart die ik al tien jaar aan het bakken ben. Inmiddels ben ik de allerbeste: wereldkampioen. Mijn overwinning tijdens de Grand Prix is voor mij de spreekwoordelijke kers. Is de taart nu af? Nee, ik heb nog wel een paar goeie partijen in me. Ik heb net voor een kleine drie jaar bijgetekend bij Glory. Maar ik realiseer me ook heel goed dat dit de najaren van mijn carrière zijn. Nog een paar potjes en dan ben ik er wel.’

Waar wil je nu nog naartoe werken?

‘Ik vecht nog één of twee keer per jaar. Mijn tijd van hard voor weinig is voorbij; het is nu alleen nog hard voor veel, haha. Nee, weet je wat het is, het is anders gewoon niet te doen. Voorheen vocht ik acht keer per jaar en had om de twee, drie maanden een wedstrijd. Nu moet ik er toch jammer genoeg aan gaan toegeven dat ik ook een dagje ouder word. En
ik heb nog zoveel ambities op andere vlakken: ondernemen en bedrijven opzetten, acteren. Maar trainen doe ik elke dag hoor, dat sowieso. Drie maanden voor een wedstrijd train ik ernaartoe om in topshape te komen. De rest van het jaar zorg ik dat ik standaard op 70 procent zit. Want vandaaruit is het een klein aanzetje naar de 100. Als je te ver weer terugzakt, heb je een veel te lange aanloop naar een wedstrijd nodig. Dan ga je echt stuk. Naar de Grand Prix toe heb ik een dik jaar in de flow van de show gezeten, keihard gewerkt. Trainen, trainen, trainen. Ik ben blij dat die druk er nu even af is. Al ben ik gelijk weer met 1001 andere dingen bezig: interviews wereldwijd, de verschillende bedrijven waarin ik heb geïnvesteerd en bij betrokken ben, nieuwe filmprojecten, en natuurlijk mijn gezin.’

Benieuwd geworden naar het hele interview? Bestel het nieuwe nummer nu als LOS EXEMPLAAR of als ABONNEMENT MET WELKOMSTCADEAU. Naar de winkel sprinten kan natuurlijk ook.

Volg je Men's Health al op Facebook, Instagram en TikTok?