Feiten

Wildbraad wordt ook wel venezoen of venizoen genoemd en is afgeleid van het Oud-Franse woord veneson dat op zijn beurt weer is afgeleid van het Latijnse venatio, wat ‘jagen’ betekent. In Engeland valt al het hertenvlees onder de term venison. In andere delen van de wereld horen daar ook elanden, rendieren, antilopen, en kariboes bij.

In de vroege dagen van het Wilde Westen was de huid van een mannelijk hert precies één dollar waard. Vandaar de bijnaam buck (hertenbok).

Wilde edelhertmannetjes leven in vrijgezellen-roedels.

Reebokken krijgen half april hun gewei.

Eerst is dat bedekt met een fluweelachtige huid, maar in september is het geheel afgeworpen. Medio maart valt het gewei af. Kleine dieren eten ze op vanwege hun kalkgehalte.

Herten verliezen tweemaal per jaar hun vacht. In augustus ruilen ze hun roodbruine zomerjas in voor een grijze wintervacht. Die verliezen ze rond maart/april.

Nederland heeft een gezonde edelhertenpopulatie van zo’n 2.800 herten (Schotland: 300.000).

Het reukvermogen van een hert is 20 keer sterker dan dat van een mens. Zijn oren kunnen roteren in elke richting en zijn extra gevoelig voor geluid.

Een stuk hertenvlees heeft gemiddeld 21 dagen liggen besterven voordat het voor consumptie wordt aangeboden. Smeer het in met olie en wikkel het in plastic folie en je kunt het nog langer bewaren.