Honger en eetlust: een paar apart?

Als we een bepaalde periode geen voedsel binnenkrijgen, krijgen we honger. Honger wordt meestal gedefinieerd als het samenspel van signalen dat aanzet tot de opname van voedsel. Verzadiging is dan het uitblijven van die eetsignalen. De mate van honger wordt waargenomen door bepaalde zenuwcellen in de hersenen, vooral de hypothalamus. Zij ontvangen verzadigingssignalen vanuit het maagdarmkanaal en de lever en kunnen op basis hiervan het eetgedrag sturen.

Een licht hongergevoel samen met een voorkeur voor bepaalde voedingsmiddelen noemen we eetlust.

Er zijn twee systemen in de hersenen bekend die waarneming van honger beïnvloeden: het serotonerge en opioïde (genots)systeem. De eerste remt de eetlust zonder verder te letten op smaak. De tweede doet dat juist wel. Men vermoedt dat een verstoorde serotoninestofwisseling in de hersenen een rol speelt bij dwangmatige vreetbuien, terwijl ‘opiumachtige’ stoffen een belangrijke rol spelen bij de ‘lekkere trek’