Sexmarathon

‘De eerste keer dat Nick en ik met elkaar naar bed gingen, vroeg hij op een quasi-lullige toon: ‘Wil je dat ik de liefde met je bedrijf?’ Als iemand anders me die vraag had gesteld, was ik waarschijnlijk in lachen uitgebarsten, maar hij zag eruit alsof hij het meende. Ik knikte, maar voelde mijn gebruikelijke schroom als een man op het punt staat de eerste keer bij me binnen te komen.
Neuken haalt het zelden bij voorspel. Al dat spannende verkennen – op een oorlel zuigen, voorzichtig in iemands nek bijten – verdwijnt zodra het grote neuken begint. Meestal is penetratie het startsein voor de jacht op het orgasme. Het kan bij mij wel even duren voordat mijn orgasme gestalte begint te krijgen. Niet zelden eindig ik nog stilletjes natintelend van de energie, terwijl hij naast me ligt uit te hijgen.

Met Nick bleek de sex anders. Het duurde niet alleen langer, maar in mij voelde hij prettiger. Hij bewoog zacht, langzaam. Hij stimuleerde me door links kleine cirkeltjes te draaien, rechts kleine cirkeltjes te draaien, een flink aantal ondiepe bewegingen te maken, gevolgd door een enkele diepere stoot. Niet het gebruikelijke in-en-uit-gejakker, niet als een Duracellkonijn. Hij plaagde me met kleine bewegingen. De sex was ongewoon traag, maar ook elegant en geleidelijk, het leek uren te duren. Mijn hersenen liepen leeg. Wie was die man? En waarom had hij zo’n enorm uithoudingsvermogen?
Nick bekende later dat een eerdere vriendin hem had geïntroduceerd tot de Tao-traditie, een oude Chinese leer. Vanouds wordt deze leer beschouwd als een levensverlengende traditie waarbij het draait om het emotioneel-intieme maar vooral om het spiritueel-diepgaande. Hij beweerde met grote stelligheid dat het boek Het multi-orgastische paar letterlijk zijn leven had veranderd.

De ontdekking van het Taoïsme had niet alleen een meer voorkomende minnaar van Nick gemaakt, het stelde hem ook in staat orgasme en ejaculatie te scheiden, zodat hij vaker achtereen kon klaarkomen. Zijn orgasmen waren daardoor ook intenser, lichamelijker en stemden tot meer tevredenheid. Zijn benadering stelde mij in staat me helemaal over te geven – iets wat ik niet eerder kon tijdens sex. Mijn gedachten vervlogen, mijn lichaam nam het over. Onze lichamen versmolten. Sex was niet langer lineair, geen gehaaste race naar de finish. Als we ons uitkleedden in de slaapkamer dan was het alsof we onze eigen wereld binnenstapten. De sex was altijd creatief, had een open einde en voelde haast oneindig. We konden doorgaan zolang als we wilden. Drie uur? Tien minuten? Het kon. Het ene moment was hij in me, het volgende kroop hij naar beneden en kuste hij mijn middenrif. Ik raakte iedere keer weer in een trance.

Mijn favoriete Tao-beweging was eenvoudig en niet op orgasme gericht: het ochtendgebed. We begonnen in de missionarishouding. Nick maakte kleine bewegingen om zijn erectie intact te houden, maar hij ejaculeerde niet. Het was een manier om totale lichamelijke en geestelijke verbinding tot stand te brengen. Als we samen kwamen, zonder beweging en kalm, en ik hem in me voelde, dan gaf de kleinste beweging al een enorme sensatie.
Nick grapte wel dat een stel dat dagelijks het ochtendgebed deed nooit uit elkaar zou gaan. Ik wou dat het waar was. Als we buiten de slaapkamer even goed met elkaar overweg hadden gekund, dan waren we wellicht partners voor het leven geweest.’

Marathonsex
neuropsychiater Daniël Amen: ‘Nick was een hele goede minnaar. Vrouwen willen liefde, zich verbonden voelen en iemand die een goede vader voor de kinderen zal zijn. Een man die aandachtig langzaam en geduldig is – zoals Nick – kan punten scoren als minnaar én als vader.’

Leermoment:
Als je haar plezier tot je doel maakt, dan gaat je sexleven er enorm op vooruit.