Wordt marathonlopen een teamsport?

Fitness

Hardloopcoach Klaas Boomsma is er klaar mee: als het aan hem ligt worden de grote stadsmarathons een stuk spannender om naar te kijken.

Door Klaas Boomsma

De grote stadsmarathons als die van Berlijn, Chicago, Tokyo, Londen, Amsterdam en Rotterdam verlopen volgens een te strak uitgestippelde regie. Saai! Voor de gemiddelde sportkijker net zo leuk kijken hoe gras groeit. Je hebt een stuk of vijf toplopers die kunnen winnen. Die worden in een zetel naar kilometer 30 geloodst door een klein legertje hazen en dan begint eigenlijk pas de wedstrijd. Dat moet anders, vindt de legendarische oud-hardloper Jos Hermens. Hermes is al heel lang de meest toonaangevende atletenmanager in de wereld van het langeafstandslopen. Als je een sterk deelnemersveld voor je wedstrijd wil, dan bel je Jos.

Hermens legt in een interview met het AD uit hoe het nieuwe marathonlopen er uit moet gaan zien. Het begint ermee dat in veel van die stadsmarathons de focus nu veel te veel ligt op toptijden. Nu zal het publiek heus in zo’n tijd geïnteresseerd zijn als het een wereldrecord is of als iemand in een wedstrijd onder de twee uur loopt, maar of in Rotterdam de winnaar nu in 2u05’45’’ of 2u06’15” over de streep komt, zal de gemiddelde sportliefhebber geen lor interesseren.

Wat veel leuker is om naar te kijken, is strijd. Spanning in de wedstrijd. En dan geen spanning enkel tussen de lopers en de klok, maar competitie tussen lopers onderling. Zoals je in het wielrennen ploegen hebt, die elkaar bestrijden om een gunstige plek in het peloton of elkaars kopmannen nauwgezet in het oog houden om een ontsnapping te kunnen pareren, zo zou dat bij het hardlopen op de weg ook moeten gaan.

Vorig jaar zat ik te kijken naar de London Marathon. Een prachtig evenement met de crème de la crème van de marathontop aan de start. Eliud Kipchoge, Stanley Biwott, Kenenisa Bekele. Tot 30 kilometer lagen de mannen op wereldrecordtempo. Naar het einde toe moesten de hazen eraf en uiteindelijk bleven Biwott en Kipchoge over om te strijden voor de overwinning. Op dat moment kon je heel duidelijk zien wat het verschil is tussen lopen voor een record of strijden voor de overwinning. Zowel Biwott als Kipchoge was die dag sterk genoeg om een wereldrecord te lopen, maar de gok nemen om voor die besttijd te gaan, zou beteken dat je extra risico moest nemen en misschien de race zou verliezen. Wat volgde was een mooi spel, waarbij de atleten hun tegenstander testten. Kipchoge zag Biwott iets verslappen, versnelde en liep naar de winst. Acht seconden langzamer dan het wereldrecord. Had hij niet gepokerd met Biwott, maar op volle kracht doorgelopen, dan had hij dat wereldrecord gepakt.

In Boston doen ze niet aan hazen. Daar moeten de lopers het van start tot finish met elkaar uitvechten. Mogelijk gaan meer marathons daartoe over. Het scheelt sowieso een hoop geld als je dat leger pacers niet hoeft te betalen en het is vermoedelijk voor het wedstrijdverloop een stuk leuker. Natuurlijk zullen er altijd een paar marathons overblijven waar gelopen wordt om een wereldrecord te lopen, Berlijn bijvoorbeeld, maar waarom moeten Amsterdam, Rotterdam of Tokyo meedoen aan die tijdstrijd? Beter zetten ze in op een spannende marathon.

Afgelopen editie in Rotterdam werd voor het eerst met ploeg gelopen. Een team van Nike verscheen daar aan de start. Vooral om de Nederlander Abdi Nageeye bij te staan in het lopen van een scherpe tijd. Nu Nike zover is gekomen om een team op te zetten, waarin zestig toplopers met elkaar samenwerken in training en voorbereiding, hoopt Hermens dat ook andere grote schoenenmerken als Adidas of Asics zulke teams zullen opzetten. We gaan het zien.

Meer lezen? Klik dan hier! 

Dr. Ludidi legt per dag uit wat er in je lichaam gebeurt als je gaat sportvasten.
Laat stranddagen niet je workoutschema saboteren. Met deze tips kun je genieten van allebei.
Maxim Hartman en Henry Schut strijden sinds begin dit jaar om de cover van Men's Health. Hoe het ervoor staat, lees je wekelijks op menshealth.nl.